HISTORIA
Parafia pw. św. Tekli w Naruszewie została erygowana prawdopodobnie już w XIII w. Jednak po raz pierwszy miejscowy kościół, którego patronem był wówczas św. Tomasz, wzmiankowany jest w 1424 r. Prawdopodobnie była to druga z kolei świątynia istniejąca w tym miejscu.
Od XIV w., dzięki nadaniu księcia mazowieckiego Siemowita III, wieś znalazła się w posiadaniu zgromadzenia sióstr norbetanek z Płocka i aż do końca XVIII stulecia stanowiła ich własność. Dlatego też kolejne kościoły drewniane, które budowano od tej pory w Naruszewie, powstawały z fundacji proboszczów norbetanek płockich.
Tak było w 1645 r., gdy biskup sufragan płocki Wojciech Tolibowski, po spaleniu poprzedniej świątyni w 1629 r. ufundował nową. W 1786 r. jeden z kolejnych proboszczów norbetanek i prałat kapituły płockiej, ks. Konstanty Wolicki, wystawił kolejną świątynię drewnianą, która szczęśliwie zachowała się do naszych czasów.

ARCHITEKTURA
Kościół jest budowlą orientowaną (z prezbiterium zwróconym na wschód), o konstrukcji zrębowej (ściany składają się z poziomych bali drewnianych łączonych w narożnikach), którą z zewnątrz oszalowano, a w późniejszych czasach wzmocniono lisicami, aby uniemożliwić rozsuwanie się belek na boki.
Korpus świątyni wzniesiono na planie prostokąta, a wewnątrz wyodrębniono prezbiterium, do którego - od wschodu - została dostawiona prostokątna zakrystia. Od zachodu do nawy przybudowano kruchtę główną.
Nad całością znajduje się wspólny dach dwuspadowy, który - podobnie jak daszek dwuspadowy nad kruchtą główną - pokryty jest blachą. Nad środkową częścią nawy góruje ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę. Jednonawowe wnętrze przykryto wspólnym stropem płaskim.

ZABYTKI WE WNĘTRZU
- Belka tęczowa z późnogotyckim krucyfiksem, pochodzącym z 1. poł. XVI w.;
- Manierystyczny ołtarz główny z 1. połowy XVII w. (ok. 1630-1640), przywieziony do Naruszewa prawdopodobnie z koscioła norbetanek w Płocku na początku XIX w. W polu środkowym ołtarza umieszczono rzęźbę Matki Bożej z Dzieciątkiem pochodzącą z okresu budowy ołtarza, natomiast na zasuwie - XVII-wieczny obraz "Święta Trójca";
- Manierystyczna ambona (ok 1630-1640) przy północnej ścianie prezbiterium;
- Dwa barokowe ołtarze boczne z XVIII w. W polu głównym: ołtarza lewego umieszczono obraz "Matka Boża Częstochowska" z 1911 r., ołtarza prawego - XVIII-wieczny obraz "Święta Tekla";
- Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach, z umieszczonymi na nim organami zbudowanymi w 1883 r. w warszawskiej firmie Leopolda Blomberga.

W OTOCZENIU KOŚCIOŁA I W POBLIŻU
- Drewniana dzwonnica z XIX w., która została wzniesiona na planie kwadratu o boku 3,70 m. Jej konstrukcję stanowią drewniane słupy, które wzmocniono ryglami i zastrzałami. Ściany z zewnątrz oszalowano, w górnej części z każdej strony znajdują się po dwa wycięte otwory głosowe. Całość okrywa dach namiotowy, kryty blachą.

[tekst z tablicy informacyjnej przy kościele]