Ulica Wiejska w Helu – reprezentacyjny deptak o długości 900 metrów w centrum Helu. Rozciąga się od skrzyżowania z ul. Przybyszewskiego na północy do ronda z ul. Kuracyjną i Leśną na południu. Ruch samochodowy na tej ulicy jest bardzo ograniczony. Na niektórych odcinkach jest to ogólnodostępna droga jednokierunkowa, a na pozostałych odcinkach możliwość wjazdu mają tylko mieszkańcy, zaopatrzenie, służby mundurowe itp. Przy ulicy znajduje się m.in. ratusz, poczta, zabytkowa Maszoperia oraz liczne kawiarnie i restauracje, m. in. historyczna Lwia Jama (niem. Lövengrube).

Początkowo ulica była nazywana Morską. Później otrzymała oficjalną nazwę Wiejska. W latach 1945-1990 nosiła nazwę generała Waltera. Od 1990 ulica ponownie nosi nazwę Wiejska.


Ulica Wiejska
Tu panuje atmosfera dawności dzęki ryglowym domkom rybackim z końca XVIII i połowy XIX wieku. Wczesniej ta ulica nosiła nazwę ul. gen. Waltera, dopiero w 1989 roku przywrócono jej przedwojenną nazwę, która wywodzi się z okresu, gdy po utracie w roku 1872 praw miejskich Hel stał się na blisko 100 lat osadą wiejską .

Ograniczona długoscią wału wydmowego przestrzeń, na której lokowano budynki, zmusiła helan do wprowadzenia ścisłych zasad budowy domów. Reprezentacyjnym frontem, skierowanym ku ulicy, wąska ściana szczytowa w której centralnie umieszczano drzwi. Pomiędzy budynkami zachowywano wąskie przejscia, pozwalajace na komunikację między ulica a brzegiem. Rozdzielenie budynków miało zapobiegać - w wypadku pożaru przenoszeniu się ognia.