starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Pole Mokotowskie. Budynek to Urząd Patentowy przy al. Niepodległości. Widok na wsch.
2018-08-31 14:09:29 (7 lat temu)
esski
Na stronie od 2009 październik
16 lat 7 miesięcy 8 dni
Dodane: 31 sierpnia 2018, godz. 3:21:51
Rozmiar: 1232px x 818px
16 pobrań
1317 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
parki

Pole Mokotowskie to duży kompleks parkowy niedaleko centrum Warszawy, rozdzielający trzy dzielnice - Mokotów, Ochotę i Śródmieście. Od roku 1988 Pole Mokotowskie nosi nazwę: Park im. Józefa Piłsudskiego. Przed II wojną światową, ponad 200-hektarowy obszar Pola Mokotowskiego pełnił m.in. funkcję Lotniska Mokotowskiego, ogrodów działkowych i toru wyścigów konnych (przeniesionych potem na Służewiec). Teren Pola Mokotowskiego przecinała ulica Topolowa - obecnie jest to fragment al. Niepodległości.

Pole Mokotowskie stanowi ważny element klina napowietrzającego centrum Warszawy, zapewniając swobodny przepływ powietrza do Śródmieścia przy wiatrach południowo-zachodnich. Ze względu na to, że teren Pola Mokotowskiego jest atrakcyjnie usytuowanym rozległym terenem zieleni położonym blisko centrum Warszawy, od wielu lat wywierane są presje by uszczuplić je pod kolejne inwestycje. Już w okresie międzywojennym były plany utworzenia w tym miejscu dzielnicy reprezentacyjnej im. marszałka Józefa Piłsudskiego. Parcelacja rozpoczęła się po II wojnie światowej; powstały m.in. al. Armii Ludowej, siedziby: GUS, Biblioteki Narodowej, Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Ogrodniczych, budynki Politechniki Warszawskiej, Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej, siedziby kilku firm prywatnych.

Od 2005 władze miasta opracowywały miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Pola Mokotowskiego, uchwalony w czerwcu 2009.

Kontrowersje wzbudzały m.in. kwestie samowolnego ogrodzenia części Pola Mokotowskiego w rejonie ul. Rostafińskich i zamiarów zabudowy kolejnych części Pola Mokotowskiego. Na terenach klubu sportowego Skra sąsiadującego z parkiem, a leżącego na terenie objętym projektem planu miejscowego Pola Mokotowskiego, firma deweloperska Global Partners lansowała projekt Park Światła, zakładający odbudowę nowoczesnego stadionu oraz budowę kompleksu wysokich budynków apartamentowo-biurowych. Zamówiła sondaż, który wykazał, że 83% ankietowanych popiera ten projekt, w pytaniach jednak nie pojawiało się określenie Pole Mokotowskie. Tak wysoka zabudowa byłaby niezgodna z obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, przewidującym w tym rejonie jedynie funkcje sportu i rekreacji oraz ograniczającym wysokość budynków do 12 m.



(za wikipedia)



Plan rozmieszczenia rzeźb i kamieni pamiątkowych w Parku Pole Mokotowskie:

/p>
Mokotów
więcej zdjęć (18)

Według Miejskiego Systemu Informacji dzielnica Mokotów dzieli się na obszary:



Stary Mokotów, Sielce, Czerniaków, Siekierki, Augustówka, Sadyba, Stegny, Wierzbno, Ksawerów, Służew, Służewiec, Wyględów


Urząd Patentowy RP
więcej zdjęć (11)
Architekt: Rudolf Świerczyński
Zbudowano: 1939

Projekt pierwotny opracowany jako hotel Jana Kiepury (przewidziany do budowy na Powiślu, jako budynek wolno stojący prostopadły do ulicy). Następnie przeznaczony dla Urzędu Patentowego, zlokalizowanego przy nowej, reprezentacyjnej Alei Niepodległości: osi N-S, wytyczonej w ramach planowanej w tym rejonie Dzielnicy Piłsudskiego). Przeprojektowany dla potrzeb tego inwestora oraz nowej lokalizacji (konkurs zamknięty 1936). Gmach ustawiony dłuższą elewacją wzdłuż ulicy (stąd ze względów kompozycyjnych podwyższony o piętro i skrócony w stosunku do wyjściowych projektów). Architektura reprezentująca tzw. styl 1937: "miękki" funkcjonalizm połączony z elementami nowego klasycyzmu oraz z zastosowaniem rzeźby architektonicznej (cecha charakterystyczna architektury późnych lat 1930-tych). Rytmiczna artykulacja ściany z wyodrębnionym przeszklonym wykuszem (sala sądowa), który zarazem akcentuje wejście główne. Wykusz wsparty na kariatydzie (brąz, wys. 320 cm) dłuta Franciszka Starynkiewicza 1939: jedna z lepszych rzeźb formistycznych zachowanych w Warszawie. W elewacji północnej lekko wklęsła odstawiona ścianka klatki schodowej. Budowa przerwana wybuchem 2. wojny światowej. Przebudowa po 1943 dla Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), ukończona 1947 wg przedwojennego projektu. Nowe skrzydło 1999-2000.

/p>
al. Niepodległości
więcej zdjęć (1137)
Dawniej: Topolowa, Spokojna, Włodarzewska