Dawny dwór szlachecki, prawdopodobnie z końca XVIIw., przebudowany w XVIIIw. w duchu modnej magnackiej rezydencji (m.in. mansardowy dach, kolumnada na podjeździe i inne detale dziś już nieistniejące). Murowany, parterowy, zwrócony frontem ku wschodowi. Założony na planie prostokąta, dwutraktowy z przybudowanymi od czoła alkierzami, rozdzielony czterofilarowym portykiem z kolumnami i z nadbudowaną facjatką z elewacją w formie szczytu attykowego, po bokach lukarny w mansardowym czterospadowym dachu. Kiedyś od południa funkcjonowała domowa kaplica. Niestety, wnętrze w wyniku adaptacji dla potrzeb plebanii, uległo zniszczeniu. Ten dwór hrabiów Stadnickich, szczególnie błyszczał pod rządami Jana Stadnickiego, absolwenta paryskiej École des Ponts et Chaussées, członka galicyjskiego sejmu krajowego i wiedeńskiej Izby Panów, uczestnika wielu wiedeńskich i lwowskich przedsięwzięć bankierskich. Obecnie w budynku mieści się plebania parafii rzymskokatolickiej p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego.



Źródło: