Kramerzunfthaus - dom cechu kramarzy przy ulicy Garbary 29 z 3 ćw. XVI w., rozbudowany w 1624 r. Dnia 10 listopada 1700 r. elbląski cech kramarzy za sumę 1200 florenów nabył od Fabiana von Kunheima dom nazywany od nazwiska niegdysiejszych właścicieli Tittelbachße Haus, położony na rogu ulicy Garbary i Przymurze. Cech kramarzy był właścicielem kamienicy do 1818 r. Zbudowany zapewne w latach 70-tych XVI w., a nieistniejący obecnie dom był jednym z najstarszych przykładów renesansowej kamienicy, która jednak nie znalazła w Elblągu szerszego naśladownictwa. W 1624 r. uległa przebudowie, która polegała na dostawieniu parterowej przybudówki, tzw. Taschengebäude, przykrytej dachem pulpitowym przylegającej do bocznej elewacji budynku, oraz dwóch wysokich facjat ze szczytami zdobionymi kamieniarką od strony ul. Przymurze.
W 1912 r. sumptem Carla Pudora (1855-1927), założyciela Towarzystwa Krzewienia Turystyki Pieszej w Elblągu i Okolicy, w kamienicy zostało otwarte muzeum ojczyźniane (Elbinger Heimatmuseum), w 1929 r. nazwane jego imieniem (Carl-Pudor-Museum). Muzeum gromadziło eksponaty kultury materialnej z Elbląga i okolicy, zabytki sztuki mieszczańskiej i chłopskiej, pamiątki związane z historią miasta. Jeszcze za życia swojego założyciela muzeum pod względem wnętrza i zgromadzonych eksponatów przyrównywano do gdańskiego Domu Uphagena. Niestety, nieewakuowane zbiory uległy zniszczeniu w lutym 1945 r.
Do dzisiaj pozostały fragmenty elewacji sterczące ze ściany zachowanej sąsiedniej kamienicy manierystycznej. Dom Cechu Kramarzy przewidziany jest do całkowitej rekonstrukcji.