Zbudowany w końcu XVIII w. Powiększony przybudówkami przy elewacji tylnej w XIX w. Odnowiony w 1959. Późnobarokowy. Zwrócony frontem ku pd. Murowany z cegły, otynkowany. Piętrowy, z mieszkalnym poddaszem i nadbudowanym drugim piętrem nad ryzalitami. Piwnice zmodernizowane. Zbudowany na rzucie prostokąta, z dwiema wydatnymi ryzalitami po bokach elewacji tylne, pomiędzy nimi nowsza przybudówka z tarasem. Układ wnętrz w znacznej mierze przekształcony, dwutraktowy, z korytarzem pomiędzy traktami. Pośrodku sień rozdzielona gurtem o łuku koszowym, w jej przedłużeniu klatka schodowa. W większości pomieszczeń przyziemia sufity z fasetą i plafonami. W sieni kominek z okapem wsparty na dwóch spłaszczonych esownicach. Elewacja frontowa dziewięcioosiowa, z przęsłem środkowym wysuniętym nieznacznie przez lico murów, flankowanym zdwojonymi pilastrami i zwieńczony dwustrefowym szczycikiem ujętym spływami: na osi wejście zamknięte łukiem spłaszczonym. Podziały ścian w znacznej mierze zatarte podczas odnawiania w 1959. Elewacja tylna zmodernizowana. Wysoki dach mansardowy z naczółkami i świetlikami, kryty dachówką.