starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Jelenia Góra Dzielnica Rejon Małej Poczty

Lata 1905-1910 , Ulica Wolności w Jeleniej Górze (wtedy Cunnersdorf).

Skomentuj zdjęcie
Jeszcze nie wybrukowana!Chodnik to też chyba "biały piasek",Po prawej stronie szyld- jakieś uprawy, chyba zaproszenie do kupna warzyw prost od producenta, może i szklarnie na pomidory miał...
2018-09-12 20:33:38 (7 lat temu)
TW40
+1 głosów:1
do Dariusz Łukasik: Popularne ujęcie, znany motyw - ale bez tramwaju...
2018-09-12 21:32:46 (7 lat temu)
Lipowa to w planach ? :))
2018-09-12 22:05:09 (7 lat temu)
do slawekh: A nie jest to już w naszych, polskich czasach wytyczenie?Ogrody willi mogły graniczyć bezpośrednio z parkiem?
2018-09-12 22:08:16 (7 lat temu)
do Dariusz Łukasik: Tutaj Linden strasse.
2018-09-12 22:13:51 (7 lat temu)
do slawekh: Rzeczywiście- czyli tu jest czas wytyczania i wstępnych robót.
2018-09-12 22:15:05 (7 lat temu)
TW40
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 4 miesiące 9 dni
Dodane: 12 września 2018, godz. 20:22:34
Rozmiar: 1508px x 986px
19 pobrań
1656 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia TW40
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dzielnica Rejon Małej Poczty
więcej zdjęć (51)
Dawniej: Cunnersdorf
Miejscowość powstała w drugiej połowie XIII w. Należała do różnych rodów rycerskich, w tym do Schaffgotschów. W 1419 r. miasto Jelenia Góra zakupiło tu folwark, który stał się uposażeniem szpitala. W XIX w. wieś zaczęła się mocno urbanizować, powstało kilka zakładów przemysłowych: papiernia, wytwórnia likierów – pisze do nas Tomasz Romańczyk. Jako niższa jednostka administracji państwowej i samorządowej gmina zostaje wyodrębniona mocą ustawy z 11 marca 1850 r. o ustroju gminnym i podporządkowana landratowi w Jeleniej Górze. Do 1872 r. właściciel ziemski sprawował już tylko nadzór policyjny. 1 kwietnia 1922 r., po wieloletnich dyskusjach, włączono Cunnersdorf do Jeleniej Góry – wyjaśnia.

Polski odpowiednik tej nazwy to Kunice. Jednak – jak zaznacza Michał Gańko, nasz stały specjalista od dawnej Jeleniej Góry, choć mieszka tu od 60 lat, nie pamięta, aby ktokolwiek tak tę dzielnicę nazywał. Być może nazwa taka zachowała się gdzieś w oficjalnych dokumentach. Wszak wspomina o niej Ivo Łaborewicz w Słowniku nazw ulicy jeleniogórskich. Albo – po prostu – została na siłę spolszczona, ale nikt jej nie używał.
Info.
antypuszka

Dzielnica Spółdzielcza, osiedle Pomorskie, Ul. Warszawska — tereny dawnej wsi Cunnersdorf

Od średniowiecza na terenach na zachód od rzeki Kamiennej znajdowała się wieś Cunnersdorf, już na początku XV wieku zakupiona przez miasto. Na obszarze tym nigdy nie wykształciła się zwarta zabudowa miejska. W latach sześćdziesiątych XIX wieku wybudowano tu linię kolejową. Pomiędzy rzeką a torami, na obrzeżach miasta w XIX i XX wieku ukształtował się duży kompleks zabudowy przemysłowej. Już w końcu XVIII w. uruchomiono tu papiernię, w miejscu której w ostatnich latach XIX wieku koncern Schollera
uruchomił produkcję celulozy papierniczej. W 1930 r. zakład zamknięto. Już w 1932 r. został on przejęty przez firmę Phrix, która uruchomiła tu kombinat celulozowo — włókienniczy (Schlesische Zellwple A. G.). "Celwiskoza" 1951 - 1989
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
ul. Wolności
więcej zdjęć (3694)
Dawniej: Warmbrunnerstrasse, Hermann Göringstrasse, Marszałka Stalina
Ul. Wolności (Warmbrunnerstrasse, Hermann Göring Strasse)

U wylotu ulicy Wolności oraz przy obecnej ulicy J. Korczaka, za dawną bramą Długą, wzdłuż drogi prowadzącej do Cieplic ukształtowało się w średniowieczu rozległe przedmieście Vor dem Langgassen Tor z rozrzuconą luźno zabudową i niewielkimi uliczkami. Rozciągało się ono pomiędzy rzeką Kamienną, Czarnem i terenami należącymi do wsi Cunnersdorf. W niewielkim oddaleniu od bramy miejskiej w 1449 r. powstał kościół Św. Ducha, wokół którego założono cmentarz. Około 1750 r. na przedmieściu tym znajdować się miało około 275 domów, w tym liczne otoczone ogrodami należącymi do zamożnych mieszczan. Dalej w stronę Cieplic, na wschód od drogi rozciągały się łąki. W 1837 została rozebrana brama miejska i poszerzono drogę wjazdową do miasta. Od tego momentu ulica zaczęła tracić swój przedmiejski charakter. U wylotu ulicy w stronę ulicy Długiej ukształtował się plac stanowiący węzeł komunikacyjny — Warmbrunner Platz - z tramwajem, którego tor biegł aż do Cieplic. Dawny cmentarz zamknięty został w 1871 r. i przekształcony w założenie parkowe z placem zabaw. Jeszcze na początku XX w. istniał kościół cmentarny p.w. Św. Ducha, rozebrany w latach 1905 — 1906 ze względu na zły stan techniczny. Kilka lat wcześniej zlikwidowano również ostatnie relikty dawnego założenia cmentarnego — rozebrano mur cmentarny i usunięto nieliczne zachowane jeszcze nagrobki.
Zabudowę ulicy stanowią w przeważającym stopniu pochodzące z końca XIX i początku XX wieku kamienice czynszowe, czasem o bardziej reprezentacyjnym charakterze. Wiele z nich znajduje się obecnie w złym stanie technicznym.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002