Wieża powstała w 1926 roku i jak łatwo się domyśleć służyła jako do zaopatrzenia lokomotyw parowych w wodę. jak również do utrzymywania ciśnienia wody i prawidłowego jego rozdziału w sieci wodociągowej. Zaopatrywała pociągi kursujące przez Końskie na trasie Tomaszów Mazowiecki - Skarżysko. Na szczycie wieży znajdowały się dwa zbiorniki pierścieniowe wykonane z żelbetu o łącznej pojemności 250m3. Autorami konstrukcji żelbetowo-betonowej byli inżynier J. Pluszcz, inżynier K. S. Brandt oraz architekt S. Gałęzowski. Sam projekt obiektu zatwierdzony został w Radomskiej Dyrekcji Kolei. Całkowita kubatura obiektu wynosi około 1037m3 w tym użytkowa powierzchnia 90m2. Wieża przetrwała do dziś w niewiele zmienionym stanie, jedynie remont więźby dachowej (zastąpiono dachówkę blachą) na początku lat 90 tych XX wieku oraz zdjęcie zardzewiałego szpica z komora dymową wniosły niewielkie zmiany w jej wyglądzie. Ostatecznie wyłączona z użytku w roku 1998.
b/h2011