Budowę pałacu rozpoczął w 1888 roku carski generał, komendant wojskowej bazy granicznej – Krasnowski. Otrzymał on od cara okoliczne posiadłości (folwarki: Bolesławiec, Wiewiórka, Chróścin, Mieleszyn, Mieleszynek, Mokrsko, Krzyworzeka i Kamionka) za wybitne zasługi w tłumieniu powstania styczniowego. Nie zdążył jednak ukończyć budowy. Zrobił to po jego śmierci następny właściciel majątku, zięć zmarłego, generał Łopuchin. Umieścił on w pałacu witraże z herbami rodzinnymi. Jednym z nich, co ciekawe, jest polski herb “Jelita”. Rodzina Łopuchinów, pomijając ogólne nastawienia polityczno – patriotyczne Polaków, nie była źle wspominana przez mieszkańców wsi. Nie byli oni poddawani restrykcjom i zbytnim ograniczeniom. Gdy znaczna część wsi spaliła się, Łopuchin ze swojego lasu, nieodpłatnie darował ludziom drewno na budowę domów. W 1918 roku rodzina Łopuchinów wyjechała do Rosji, później do Włoch, w międzyczasie sprzedając pałac i okoliczne ziemie rządowi polskiemu. W czasach swojej świetności Łopuchinowie wybudowali obok pałacu małą cerkiew, która służyła również jako grobowiec rodzinny. Podanie głosi, że między pałacem a cerkwią było przejście podziemne. Taka legenda nie jest rzadkością w Polsce. Przejścia podziemne byłyby rozsądnym zabezpieczeniem na wypadek oblężenia, czy napaści.
Aktualnie w pałacu mieści się Dom Pomocy Społecznej w Chróścinie-Zamku (szczegóły na www.palac.qt.pl).