Pierwotny, barokowy pałac w Witoszycach został zbudowany w 1770 roku prawdopodobnie z inicjatywy Ernsta Krzysztofa von Dvheingshofen. Do roku 1878 pałac należał do jego spadkobierców z rodu von Borwitz, później nabył go w 1817 roku Wilhelm Gottlob Gerber. W 1879 roku majątek zakupił Bernard von Bernuth, którego potomkowie mieszkali w pałacu do 1945 roku. W 1910 roku rodzina von Bernuth dokonała gruntownej przebudowy pałacu. Powstała wtedy trzykondygnacyjna budowla założona na planie prostokąta, przykryta dachem mansardowym z lukarnami. W elewacji ogrodowej znajduje się wydatny ryzalit z półokrągłym tarasem na wysokości pierwszego piętra, z kartuszem herbowym na balustradzie. Rezydencja miała 500 metrów kwadratowych i składała się z 29 pokoi z centralnym ogrzewaniem, oraz z 21 innych pomieszczeń. Całość uzupełniały 3 łazienki i 6 ubikacji. Pałac otoczono niewielkim parkiem z ogrodem warzywno-owocowym. Po II wojnie światowej majątek przejął miejscowy PGR, który doprowadził pałac do ruiny. Obecnie pałac znajduje się w prywatnych rękach i jest odbudowywany.