Patrząc się na te dwa budynki czuję niesmak i zaczynam się zastanawiać czy dobrze parę lat temu zrobiłem. Do wydziału architektury przyszło wtedy dwóch projektantów z pytaniem o stan prawny tych budynków bo inwestor który kupił cały teren po zakładach papierniczych chce te domy wyburzyć i postawić w tym miejscu porządny hotel. Budynki nie były w rejestrze i właściwie nic nie stało na przeszkodzie aby je usunąć. Te budynki były tak ładne i godne zachowania że powiedziałem wtedy projektantom że zrobię wszystko zgodnie z prawem aby je uratować. Przekonałem służby konserwatora że należy je wpisać do rejestru i zmusić w ten sposób inwestora do zachowania. Tak się stało. Budynki trafiły do rejestru a inwestor stwierdził że on z tej nieruchomości rezygnuje. Aby go zatrzymać władze miasta dokonały zamiany. Oddały inwestorowi teren po basenie w Sobieszowie, a w zamian za to przejęły już puste te budynki przy Kilińskiego. Inwestor planował przy Łazienkowskiej w Sobieszowie wybudować hotel z częścią balneologiczną z wykorzystaniem źródeł termalnych. Tam w Sobieszowie Ministerstwo Ochrony Środowiska nie dało zgody na wiercenia pod wydobycie wód termalnych i inwestycja całkiem stanęła. Jest tylko pusty plac. Budynków przy Kilińskiego nikt nie chce odkupić bo są w fatalnym stanie a przez to że rejestrowe zabytki potencjalni nabywcy boją się pomysłów służb konserwatorskich i budynki popadają w ruinę. Gdybym postąpił rutynowo jak zwykły urzędnik i nie walczył wtedy o wpis to dzisiaj tych budynków by nie było, może stałby hotel i przyciągał turystów. Miasto musiałoby szukać inwestora na teren po basenie przy Łazienkowskiej i może by już znalazło. A tak budynków nie będzie bo się rozlecą, hotelu nie będzie w tym miejscu bo nie ma kto, a na Łazienkowskiej tak jak było pusto tak dalej jest pusto.
I po co ja tak walczyłem!?!

do † KazimierzP: Smutna rzeczywistość pokonała wzniosłą ideę :(