Wzniesiony ok. 1750 r., staraniem proboszcza Łukasza Żuławskiego. Gruntownie restaurowany w 1894 r. oraz w latach dziewięćdziesiątych XX w.
Konstrukcji zrębowej, oszalowany. Orientowany. Jednonawowy, z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Przy prezbiterium od północy zakrystia, przy nawie od południa i zachodu kruchty. Dachy kryte gontami. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. Wewnątrz strop. Polichromia Aleksandra Przewalskiego z 1900 r., nieco zmieniona w 1967 r. przez Franciszka Bąkowskiego.
W nowszym ołtarzu głównym cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 2 poł. XVII w., w sukience srebrnej z tego czasu. Na ścianie prezbiterium barokowy obraz Świętej Rodziny. Chrzcielnica klasycystyczna z 1 poł. XIX w. Witraże z 1985 r. zaprojektowane przez Annę Wadowską, wykonane przez Leona Jędrzejewskiego.