Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP z 1756 r. Zbudowany z fundacji Stanisława Zakrzewskiego podkomorzego inflanckiego. Mocno zniszczony w latach okupacji 1940 – 44, użytkowany jako zakład stolarski. Rozebranie zakrystii i kruchty, demontaż wyposażenia. Restaurowany po wojnie w latach 1945 – 48. Generalny remont w latach 1998 – 2002.
Kościół drewniany jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany z drewna sosnowego i świerkowego, na planie krzyża. Poprzeczną nawę tworzą dwie kaplice, zamknięte prostokątnie o kalenicach niższych od nawy. Prezbiterium mniejsze od nawy, prostokątnie zamknięte. Od frontu nawy wysoka kruchta. Dach dwukalenicowy, kryty gontem z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę w centralnej części. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz strop płaski wspólny dla nawy i prezbiterium. Belka tęczowa z barokowym krucyfiksem i łacińską inskrypcją. Ołtarz główny i dwa ołtarze boczne współczesne w stylu eklektycznym. Kamienna chrzcielnica. Dzwonnica drewniana, typu krosnowego, kryta dachem dwuspadowym z dzwonem z 1745 r.