Katedra śś.Marcina i Mikołaja
Późnogotycki kościół, najstarszy z bydgoskich kościołów, wzniesiono w latach 1466- 1502 w miejscu drewnianej świątyni spalonej przez krzyżaków. W XVI i XVII w. do bryły kościoła dobudowano cztery kaplice, do dzisiaj zachowała się kaplica śś. Sebastiana i Floriana( obecnie Krzyża Św.). W 1650 r. wzniesiono otwartą kruchtę, a w 1660 r. ufundowano barokową sygnaturkę.
We wnętrzu kościoła zachowało się barokowe wyposażenie, częściowo przeniesione z dawnego klasztoru karmelitów. Na przełomie XVIII i XIX w. kościół podupadł, zamieniony przez wojska francuskie i rosyjski na magazyn, ponowna konsekracja nastąpiła w 1831 r.. Po Gruntownym remoncie świątyni, w latach 20-tych XX w. wykonano polichromię wnętrza. Świątynia jest sanktuarium maryjnym, kult matki bożej związany jest XVI - wiecznym obrazem Matki Bożej z Różą.
O katedrze