Kopalnia węgla kamiennego znajduje się w Radlinie koło Wodzisławia Śląskiego w województwie śląskim.



Początki kopalni sięgają II poł. XIX w. Kopalnia do 1945 roku nosiła nazwę "Emma", a w latach 1945 do 1949 "Ema". 27 kwietnia 1949 roku kopalni nadano nazwę "Marcel" - na cześć działacza komunistycznego Józefa Kolorza o pseudonimie "Marcel". Jest to obok koksowni Radlin największy zakład przemysłowy w Radlinie. W roku 1995 KWK Marcel połączono z Kopalnią Węgla Kamiennego "1 Maja". Kopalnia jest spadkobiercą obszarów górniczych po KWK "1 Maja" oraz częściowo po KWK "Rymer". Aktualnie kopalnia prowadziła i prowadzi wydobycie węgla ze złóż znajdujących się pod miejscowościami Radlin,Wodzisław Śląski, Rybnik-Niedobczyce, Marklowice, Mszana,Świerklany. Największe złoża węgla znajdują się na terenie Gminy Marklowice.



Obecnie kopalnia wchodzi w struktury organizacyjne Kompanii Węglowej S.A.. Jest w zasadzie zakładem dwuruchowym - jeden ruch znajduje się w Radlinie - zakład główny KWK "Marcel", drugi ruch to yzw. część marklowicka gdze zlokalizowane są szyby Marklwoice I (zjazdowo-materiałowy) i Marklwoice II (szyb wetylacyjny/wydechowy) w Marklowicach. Główna koncentracja obecnego wydobycia, a także przyszłość kopalni związana jest z częścią marklowicką, gdzie obecnie eksploatuje się pokłady z głębokości od 290 do 700 m pod ziemią. W części marklowickiej wydobycie prowadzone jest z 3 ścian eksploatacyjnych. W części macierzystej wydobycie prowadzi się na 1 ścianie (ok planuje się jeszcze prowadzenie eksploatacji przez ok 5-10 lat), po czym całe wydobycie kopalni pochodzić będzie z części marklowickiej. Zakład główny kopalni "Marcel" w Radlinie posiada 3 szyby wdechowe: 2 przeznaczone do zjazdu załogi i materiału (Szyb "Antoni" - poziomy 600 i 800, Szyb "Wiktor" - poziomy 00, 400 i 600) oraz szyb wydobywczy,w którym zamontowane są urządzenia skipowe (Szyb "Julia" lub zamiennie Szyb "III") przeznaczony do wywozu urobku z części marcelowskiej (awaryjnie do zjazdu załogi). Szyb wydechowy "Bartek" przy którym pracują wentylatory głównego przewietrzania dla całej kopalni znajduje się 400 m od zakładu głównego, przy drodze krajowej nr 78. Szyb ten nie jest przystosowany do regularnej jazdy ludzi ani materiału. Z części marcelowskiej urobek wyjeżdża na powierzchnię za pomocą szybu "Julia". Z kolei dla części marklowickiej została zbudowana upadowa odstawczo transportowa z powierzchni na poziom 400. Upadowa ma długość 1840m, na całej długości jest poprowadzony nowoczesny taśmociąg - odstawa urobku z części marklowickiej. Na upadowej znajduje się także kolejka spągowa do transportu materiału z i do wyrobisk kopalni. Z upadową wiązane są duże plany ze względu na znacznie niższe koszty transportu materiału kolejką spągową do wyrobisk kopalni a następnie przewozem podziemnym, aniżeli transport szybowy materiału. Zakład przeróbki węgla oraz bocznica kolejowa do załadunku pociągów węglem znajdują się w radlińskiej części kopalni (przez załogę tradycyjnie zwaną Emą). Zasoby bilansowe kopalni to ok 40 mln ton.



Źródło: