starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Śródmieście ul. Chałubińskiego Tytusa Oxford Tower Mazowiecki Oddział Wojewódzki NFZ Wnętrza

15 maja 2017 , Mazowiecki Oddział Wojewódzki NFZ . Widok wewnątrz.

Skomentuj zdjęcie
Daj pod obiekt "Wnętrze"
2018-10-03 07:49:43 (7 lat temu)
do piotr brzezina : Ale podobiekt Oxford Tower czy NFZ-tu?
2018-10-03 07:58:55 (7 lat temu)
do da signa: Z tego Mazowiecki NFZ i przenieś te zdjęcia
2018-10-03 08:02:25 (7 lat temu)
do piotr brzezina : YES , SIR ! ;)
2018-10-03 08:03:38 (7 lat temu)
do piotr brzezina : Done!
2018-10-03 08:07:54 (7 lat temu)
da signa
Na stronie od 2018 czerwiec
7 lat 10 miesięcy 14 dni
Dodane: 3 października 2018, godz. 7:40:25
Autor zdjęcia: da signa
Rozmiar: 1700px x 1294px
Aparat: GR DIGITAL 3   
1 / 250sƒ / 1.9ISO 1196mm
0 pobrań
588 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia da signa
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza
więcej zdjęć (3)
Oxford Tower
więcej zdjęć (38)
Architekci: Jerzy Skrzypczak, Wojciech Grzybowski
Zbudowano: 1976-1979
Dawniej: Elektrim, Intraco II

Oxford Tower - wieżowiec znajdujący się w Warszawie (noszący dawniej nazwę Intraco II lub też zwany budynkiem Elektrimu) zlokalizowany przy ulicy Chałubińskiego 8. Zbudowany został w 1979 roku, według projektu Jerzego Skrzypczaka, H. Świergockiej-Kaim, Wojciecha Grzybowskiego. Wieżowiec jest niebiesko-białym budynkiem zbudowanym w stylu międzynarodowym, drugi podobny budynek o nazwie Intraco I zbudowany kilka lat wcześniej znajduje się przy ul. Stawki.



Budynek ten był jednym z pierwszych typowych drapaczy chmur, po Hotelu Forum (obecnie Novotel Warszawa Centrum) i Intraco I. Wieżowiec wchodzi w skład tzw. Centrum Zachodniego, wybudowanego m.in. w celu osłonięcia i osłabienia dominacji Pałacu Kultury. Oxford Tower składa się z biur klasy B, w którym znajdują się biura takich firm jak Citibank Handlowy, Minex, Grappahl, Polservice, AV Inwestor, Polferries. Dawniej też była to główna siedziba Elektrimu.



Wikipedia


ul. Chałubińskiego Tytusa
więcej zdjęć (241)
Dawniej: Teodora Berga
Zaplanowana w czasach prezydentury Kaliksta Witkowskiego, wytyczona w roku 1881. Początkowo, do roku 1917, nosiła miano Teodora Berga, carskiego namiestnika.

Na odcinku ulicy pomiędzy ul. Wspólną, a ul. Nowogrodzką rozciągały się tereny Ogrodu Pomologicznego.

Naprzeciwko, na miejscu dawnych ogrodów księży misjonarzy w latach 1897–1902 powstały zabudowania Szpitala Dzieciątka Jezus według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, wypełniające cały kwartał ulic Lindleya – Oczki – Chałubińskiego – Nowogrodzka z zamykającą go od północy Kaplicą Dzieciątka Jezus.

W roku 1902 u zbiegu z ul. Oczki według projektu Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka wybudowano budynek Instytutu Anatomicznego i Prosektorium, służący medycznym wydziałom Uniwersytetu Warszawskiego.

W roku 1911 według projektu Józefa napoleona Czerwińskiego i Wacława Heppena pod numerem 13 u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi zbudowano wielką kamienicę rodziny Burchardów, rozebraną w roku 1973 pod pretekstem konieczności budowy estakady przy Dworcu Centralnym.

W okresie międzywojennym ulica Chałubińskiego stałą się wraz z al. Niepodległości odcinkiem planowanej trasy N-S, która miała biec od ul. Marymonckiej przez Powązki, Śródmieście, Chałubińskiego, Pole Mokotowskie, przedłużoną ulicę Włodarzewską (obecna al. Niepodległości do Puławskiej).

Dzięki tym planom w roku 1930 na Chałubińskiego poprowadzono linię tramwajową, zaś przy ulicy powstało kilka reprezentacyjnych obiektów: Gmach Ministerstwa Komunikacji, gmach Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza, oraz siedzibę Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek według projektu Romualda Gutta.

W latach okupacji zabudowa ulicy nie poniosła większych zniszczeń, jednak w okresie powojennym w związku z jej poszerzeniem rozebrano kilka kamienic.

Na miejscu Ogrodu Pomologicznego zbudowano szkołę, zaś u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi wieżowiec Intraco II, znany także jako "Elektrim", a obecnie jako Oxford Tower.

Wikipedia