Miejska Hala Sportowa

Od początku okresu międzywojennego istniała pilna potrzeba budowy hali sportowej, z której mogłyby korzystać kluby sportowe istniejące w mieście. W 1934 r. Rada Miejska podjęła decyzję o budowie Miejskiej Hali Sportowej. Hala zlokalizowana została w bezpośrednim sąsiedztwie Parku im. Poniatowskiego. Jej otwarcie nastąpiło w 1938 r. Hala wyposażona była w bieżnię, skocznię, boisko do siatkówki i koszykówki, widownię na 700 osób oraz zaplecze sanitarno-higieniczne. Wkrótce po otwarciu zorganizowano tu mistrzostwa Polski w boksie. W okresie okupacji hitlerowskiej obiekt użytkowała organizacja młodzieżowa Hitlerjugend. W tym czasie hala była miejscem, gdzie oprócz zawodów sportowych odbywały się również spotkania i imprezy różnych oraganizacji hitlerowskiech.

W 1946 r. budynek przekazano przedsiębiorstwu Film Polski, które zorganizowało tu Wytwórnię Filmów Fabularnych. W związku z tym w następnych latach obiekt był sukcesywnie rozbudowywany. Jeszcze w pierwszej połowie lat 50. po stronie zachodniej dobudowano drugą halę i skrzydło północne. Później dalsze części po stronie południowej i zachodniej. Ostatecznie w 2004 r. widoczne dotąd od strony wschodniej fragmenty bryły budynku dawnej hali sportowej zasłonięte zostały w wyniku przebudowy dokonanej na potrzeby wytwórni filmowej Opus Film.

W opisie wykorzystano m.in. informacje zawarte w opracowaniu S. Glicy i M. Jaskulskiego "Obiekty sportowe Łodzi".



Wytwórnia Filmów Fabularnych w Łodzi – największa wytwórnia filmowa w Polsce po II wojnie światowej, kolebka kinematografii polskiej.

Powstała początkowo w Lublinie jako Czołówka Filmowa Wojska Polskiego. W okresie 1945-1998 działała w Łodzi, specjalizując się w produkcji filmów fabularnych. W grudniu 1945 r. rozpoczęto tu zdjęcia do filmu Zakazane piosenki (1946), jednak pierwszym zrealizowanym obrazem był film krótkometrażowy Wieczór wigilijny (1945). W 1953 r. powstał pierwszy polski film barwny Przygoda na Mariensztacie.

W łódzkiej wytwórni powstało kilkaset polskich filmów. Na potrzeby ich produkcji służyły atelier i laboratoria, dokonywano tu także m.in. udźwiękowienia i opracowania dźwięku poszczególnych tytułów.

W latach dziewięćdziesiątych WFF w Łodzi przeszła głęboki kryzys, którego skutkiem był upadek potęgi wytwórni i sprywatyzowanie znacznej części majątku. Wytwórnia przekształcona została w Łódzkie Centrum Filmowe, niewielką firmę zajmującą się obsługą produkcji filmowej.

Obecnie w miejscu dawnej Wytwórni Filmów Fabularnych swoją siedzibę mają firmy oraz instytucje, które kontynuują tradycję filmową adresu Łąkowa 29. Należą do nich:

TOYA - jeden z największych operatorów sieci kablowej w Polsce z udziałem kapitału polskiego,
TOYA Studios - studio postprodukcji dźwiękowej i Klub Wytwórnia,
Opus Film - producent filmów i reklam,
Łódzkie Centrum Filmowe - największe w Polsce zbiory kostiumów i rekwizytów,
Oddział Filmoteki Narodowej - zbiór negatywów polskich filmów

Źródło: Wikipedia Autorzy: Licencja: