Drugi pomnik Marcina Kromera. O pierwszy bezskutecznie zabiegał już w 1858 poeta Władysław Syrokomla. Pomnik stanął jednak dopiero w 1989. Na kamiennym postumencie było popiersie biskupa, a poniżej tablica z napisem: „Marcin Kromer 1512 – 1589”, który dotrwał do 2012. Wówczas w tym samym miejscu postawiono nowy monument – na granitowej płycie umieszczono figurę Marcina Kromera, a poniżej napis: „Marcin Kromer 1512 -1589. Wybitnemu uczonemu i dyplomacie epoki Jagiellonów, biskupowi warmińskiemu, wielkiemu Polakowi. Społeczeństwo Ziemi Bieckiej w 500 rocznicę urodzin. AD 2012.” 

Marcin Kromer urodził się w Bieczu 11 listopada 1512. Jego ojciec był mieszczaninem, a matka szlachcianką. Dziadek Marcina, Bartłomiej podobnie jak i jego ojciec, Grzegorz, zasiadali we władzach miejskich. Rodzina była zamożna – mieli w mieście dwie kamienice i folwark na przedmieściu. Matką Marcina była Agnieszka Czermińska herbu Jastrzębiec. Agnieszka i Grzegorz mieli pięcioro dzieci: najstarszym był Marcin, a później: Andrzej (poeta, zmarły w dwudziestym roku życia), Bartłomiej (piwowar), Natalia (przedwcześnie zmarła) oraz Mikołaj (był m.in. sekretarzem biskupa wiedeńskiego i opatem w Welehradzie na Morawach).

Marcin naukę rozpoczynał w szkole parafialnej w Bieczu. W 1528 zapisał się na Akademię Krakowską, gdzie 1530  uzyskał stopień bakałarza nauk wyzwolonych i filozofii. Studiował też we Włoszech: w Padwie i Bolonii, gdzie uzyskał tytuł doktora obojga praw (kościelnego i świeckiego). W1542 przyjął święcenia kapłańskie. Był kolejno proboszczem bieckim (dwa lata), sekretarzem arcybiskupa krakowskiego, sekretarzem królewskim Zygmunta I i Zygmunta Augusta, kanonikiem krakowskim, wiślickim, sandomierskim, kieleckim i warmińskim. W 1579 r. został biskupem warmińskim. Zmarł 23 marca 1589 r. w Lidzbarku Warmińskim i tam został pochowany.