Prawobrzeze.eu, Fitek (nieco edytowane):

Sanatorium Bismarckhöhe / Sanatorium Finkenwalde / Kinderheim Bismarckhöhe z Hökendorf (teraz Bukowe-Klęskowo) na przedłużeniu ulicy Mącznej (niem. Mühlenstraße). W roku 1900, doktor medycyny Lindtner, kupił ziemię od gminy Hökendorf, z zamiarem otwarcia kliniki-sanatorium. Pieczę nad projektem i budową kompleksu "Sanatorium Finkenwalde" nadzorował Carl Kelm i w 1902 roku kompleks otwarto. W jego skład wchodziły pawilon zimowy i letni połączone ze sobą korytarzem, którym można było dojść do dużej, przeszklonej sali jadalnej. Posiadał również elektryczność, a zatrudnieni tam specjaliści należeli do najbardziej cenionych w swoim fachu. Od 1910 roku sanatorium nosiło nazwę "Bismarckhöhe". W czasie trwania I wojny światowej (1914-1918) było nieczynne, ale po jej zakończeniu, na cztery lata znów powrócili do niego pacjenci. W latach 1923-29 obiekt przekształcony w miejski dom dziecka działał pod nazwą "Kinderheim Bismarckhöhe". W roku 1926 przebudowano fasady budynków, otynkowano elewacje, znikły wszelkie ornamenty i upiększenia. W roku 1929 powstał tam dom starców i z tego czasu zachował się do dziś, wybudowany w roku 1930 betonowy podjazd dla wózków inwalidzkich. W roku 1937 w bezpośrednim sąsiedztwie kompleksu wybudowano autostradę. Ostatni ślad "Bismarckhöhe", to książka adresowa z 1943 roku. Niestety jedyną informacją jest to, że właścicielem było wówczas miasto Stettin.
Budynki "Bismarckhöhe" przetrwały działania wojenne z marca 1945 roku, jednak na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych zostały rozebrane przez mieszkańców. Do dziś pozostały słupy bramy wjazdowej (jeden stoi), wspomniany już podjazd dla wózków i fragmenty fundamentów budowli.