Placówkę wzniesiono bezpośrednio po Wielkim kryzysie, w latach 1932-1935, według projektu Jerzego Tuszowskiego, z pieniędzy zebranych wśród zamożnych warstw społeczeństwa poznańskiego. Inicjatorem powstania projektu była Miejska Komisja Walki z Żebractwem, która nieopodal (ul. Grobla 26) wzniosła w 1927 przytułek dla bezdomnych według projektu Kazimierza Rucińskiego.
Dom posiadał 256 miejsc dla pensjonariuszy i nowoczesne ówcześnie wyposażenie: windy, pralnię, maglownię, kuchnię i bibliotekę. Na parterze mieściły się biura. Nowoczesna, modernistyczna, była też architektura 6-kondygnacyjnego budynku - z akcentami horyzontalnymi i bardzo charakterystycznym boniowaniem strefy przyziemia za pomocą plastycznych półwałków. Powyższe wniosło powiew nowości w tradycyjną z reguły architekturę Grobli.