Sanatorim KBK (Książęco-Biskupiego Komitetu). Budynek został wzniesiony w dwóch etapach: 1922–1926 (skrzydło boczne) i 1926–1933 (korpus główny) wg projektu Jana Witkiewicza-Koszczyca, bratanka Stanisława Witkiewicza, jednego z najwybitniejszych architektów polskich okresu międzywojennego. W 1934 roku wzniesiono jeszcze budynek gospodarczy wg projektu tego samego architekta. Zespół należy do najbardziej oryginalnych dzieł architektonicznych miasta. Budynek stanowi przykład sanatoryjnej architektury, stanowiącej przykład tajemniczego zamczyska z elementami charakterystycznymi dla art déco oraz podhalańskiej architektury regionalnej. Czasem niesłusznie zaliczany do stylu zakopiańskiego. Obiekt powstał pod patronatem Książęco-Biskupiego Komitetu i znajdował się pod opieką Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przeznaczony był do leczenia dzieci skrofulicznych, czyli z gruźlicą kości. Obecnie Uniwersytecki Szpital Ortopedyczno Rehabilitacyjny.