starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Żeglarska › Żeglarska 17-19 |
13 października 2018 , Kamienica przy ulicy Żeglarskiej nr 17 - 19.
Skomentuj zdjęcie
vetinari
+3 głosów:3  FotoPiesek :-) 2018-10-17 16:57:30 (7 lat temu)
legion
+2 głosów:2 do vetinari: Zastanawiałem się kto go pierwszy wypatrzy w tym cieniu :) ...no i proszę :-) 2018-10-17 16:59:57 (7 lat temu)
vetinari
+2 głosów:2 do legion: Bardzo proste, podobny ogar(ka) lata z moja Sally po parku, wiec jestem przyzwyczajony na te piekne ostroźne ruchy psa myśliwskiego :-) 2018-10-17 17:15:01 (7 lat temu)
|
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 29 dni |
Dodane: 17 października 2018, godz. 9:03:06
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1068px x 1500px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 1000sƒ / 5ISO 1259mm
2 pobrania 466 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Żeglarska 17-19
więcej zdjęć (5)
Pierwotnie były to dwie oddzielne, wąskie 2-traktowe kamienice gotyckie z XIV w., które ok. 1500 r. połączono, stwarzając monumentalną kamienicę 4-traktową.
Obecnie, w wyniku dewastacyjnej przebudowy XIX-wiecznej zubożona i obniżona, bez szczytu, z odtworzonym portalem gotyckim.
Wewnątrz na 1. piętrze w trakcie tylnym już w średniowieczu (ok. 1350-1360 r.) powstało gotyckie malowidło ścienne przedstawiające oblicze Chrystusa zestawione z postaciami św.św. Janów, a więc o tematyce religijnej. W tym okresie izby 1. piętra traktu tylnego w toruńskich kamienicach patrycjuszowskich zaczynały coraz bardziej pełnić funkcje pomieszczeń życia rodzinnego i reprezentacyjnego, przejmując tę rolę od wielkich sieni, stąd ich wyjątkowe zdobienie w postaci malowideł ściennych.
Ok. 1500 r., w trakcie przebudowy kamienicy, malowidła te zamurowano, pogrubiając jednocześnie ściany. Zostały odkryte, zakonserwowane, zabezpieczone i ponownie zamurowane w latch 60. XX w.
Wyjątkowość tego malowidła polega na tym, że jest to nastarszy zabytek malarstwa ściennego we wnętrzach świeckich.
Wewnątrz zachowane także XVIII-wieczne schody.
Obecnie, w wyniku dewastacyjnej przebudowy XIX-wiecznej zubożona i obniżona, bez szczytu, z odtworzonym portalem gotyckim.
Wewnątrz na 1. piętrze w trakcie tylnym już w średniowieczu (ok. 1350-1360 r.) powstało gotyckie malowidło ścienne przedstawiające oblicze Chrystusa zestawione z postaciami św.św. Janów, a więc o tematyce religijnej. W tym okresie izby 1. piętra traktu tylnego w toruńskich kamienicach patrycjuszowskich zaczynały coraz bardziej pełnić funkcje pomieszczeń życia rodzinnego i reprezentacyjnego, przejmując tę rolę od wielkich sieni, stąd ich wyjątkowe zdobienie w postaci malowideł ściennych.
Ok. 1500 r., w trakcie przebudowy kamienicy, malowidła te zamurowano, pogrubiając jednocześnie ściany. Zostały odkryte, zakonserwowane, zabezpieczone i ponownie zamurowane w latch 60. XX w.
Wyjątkowość tego malowidła polega na tym, że jest to nastarszy zabytek malarstwa ściennego we wnętrzach świeckich.
Wewnątrz zachowane także XVIII-wieczne schody.
ul. Żeglarska
więcej zdjęć (380)
Dawniej: Siegerstrasse
ULICA ŻEGLARSKA
Początkowo nazwą tą określano tylko południowy odcinek ulicy od Bramy Żeglarskiej do ul. Rabiańskiej. Kolejny fragment do ul. Kopernika (dawniej ul. Świętej Anny) zwano do około XV w. "Naprzeciwko Wieży Kościoła Świętego Jana" lub "Koło Świętego Jana". Ostami odcinek, wychodzący przy Rynku Staromiejskim, zwano aż do końcaXVIII w. ulicą Kurzą, Kurną, Kokoszą lub Maślaną, z powodu prowadzonego tu handlu nabiałem.
W średniowieczu przy ul Żeglarskiej mieszkali najbogatsi kupcy - patrycjusze, zasiadający często we władzach miejskich (radzie i ławie). Tutaj brał początek najważniejszy szlak handlowy dla przybywających Wisłą kupców, którzy po krótkim pobycie w Toruniu udawali się nad Bałtyk.
Ulicę zwano również często "szlakiem królewskim", ponieważ przy Bramie Żeglarskiej witano uroczyście przybywających do miasta monarchów polskich, a później dostojny orszak udawał się do kościoła św. Jana i następnie do gościnnych komnat Ratusza Staromiejskiego.
Na nabrzeżu za Bramą Żeglarską aż do Bramy Mostowej rozciągało się Przedmieście Portowe, zamieszkałe przez żeglarzy oraz ludność ubogą, obsługującą przystań i port miejski.
Początkowo nazwą tą określano tylko południowy odcinek ulicy od Bramy Żeglarskiej do ul. Rabiańskiej. Kolejny fragment do ul. Kopernika (dawniej ul. Świętej Anny) zwano do około XV w. "Naprzeciwko Wieży Kościoła Świętego Jana" lub "Koło Świętego Jana". Ostami odcinek, wychodzący przy Rynku Staromiejskim, zwano aż do końcaXVIII w. ulicą Kurzą, Kurną, Kokoszą lub Maślaną, z powodu prowadzonego tu handlu nabiałem.
W średniowieczu przy ul Żeglarskiej mieszkali najbogatsi kupcy - patrycjusze, zasiadający często we władzach miejskich (radzie i ławie). Tutaj brał początek najważniejszy szlak handlowy dla przybywających Wisłą kupców, którzy po krótkim pobycie w Toruniu udawali się nad Bałtyk.
Ulicę zwano również często "szlakiem królewskim", ponieważ przy Bramie Żeglarskiej witano uroczyście przybywających do miasta monarchów polskich, a później dostojny orszak udawał się do kościoła św. Jana i następnie do gościnnych komnat Ratusza Staromiejskiego.
Na nabrzeżu za Bramą Żeglarską aż do Bramy Mostowej rozciągało się Przedmieście Portowe, zamieszkałe przez żeglarzy oraz ludność ubogą, obsługującą przystań i port miejski.