Jest to kościół orientowany, murowany z kamienia polnego i cegły, otynkowany. Wzniesiono go na rzucie prostokąta z wielobocznie zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej i smukłą, kwadratową wieżą od zachodu – w jej przyziemiu znajduje się kruchta, do której wiedzie portal ostrołukowy, a na jej szczycie umieszczono wąski hełm ostrosłupowy, zwieńczony metalowym, kutym krzyżem. Ściany korpusu podzielone zostały oknami zamkniętymi łukiem ostrym. Całość przykryto dachem dwuspadowym, nad prezbiterium – namiotowym. Wnętrze przykryto drewnianym stropem płaskim.

Wystrój i wyposażenie kościoła jest jednolite i ma pierwotny charakter. Ołtarz główny pochodzi z 1601 roku.