Kościół p.w. Świętej Barbary z 1723 r. Zbudowany z fundacji Wacława Kozłowskiego. W latach 90 XX w. gruntownie odnowiony – wymiana gontów, odbudowa dzwonnicy.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, konstrukcji zrębowej. Orientowany. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte trójbocznie z dwoma bocznymi zakrystiami. Kruchta od frontu nawy. Dach dwukalenicowy, kryty gontem z czworoboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną daszkiem namiotowym. Wewnątrz stropy płaskie z fasetą, wsparte na słupach. Chór muzyczny z organami z 2 poł. XIX w. o prostej linii parapetu. Belka tęczowa z krucyfiksem. Ołtarz główny barokowy z ok. 1730 r., z elementami późnorenesansowymi z p. XVII w. Dwa ołtarze boczne regencyjne z 1753 r. Ambona i chrzcielnica z ok. poł. XVIII w. Dwie rokokowe ławy kolatorskie i dwa konfesjonały z 2 poł. XVIII w. Kropielnica kamienna z XVIII w. Dzwonnica drewniana konstrukcji słupowo – ramowej z XVIII w. Zbudowana na planie kwadratu, kryta dachem dwuspadowym.
Źródlo