Na mocy porozumienia Muzeum Lokalnego Kolejki Szprotawskiej w Zielonej Górze i Muzeum Kolejnictwa w Warszawie tendrzak TKh1-20, który po okresie służby na kleinbahnie na Mazurach, po 1918 roku służył w PKP, w okresie II wojny światowej znów w Niemczech a na końcu pracował w cukrowni w Pelpinie został przekazany do Zielonej Góry (kwiecień 2014 r.).

Na kolei szprotawskiej pracowały tendrzaki T-3 z rocznika 1910 z fabryki Vulcan ze Szczecina. Tkh 1 20 eksponat to ten sam typ, ale o rok starszy (rocznik 1909) i z fabryki z Berlina

Parowóz został wyprodukowany w 1909 roku przez zakłady Orenstein & Koppel w Berlinie z numerem fabrycznym 3673 .
W grudniu 1909 roku został zakupiony przez Eisenbahnbaugesellschaft Becker & Co. Berlin dla Kleinbahn Zajonskowo-Neumark (kolej Zajączkowo Lubawskie - Nowe Miasto Lubawskie), później był eksploatowany na Kleinbahn Thorn-Mocker - Scharnau (Toruń Mokre - Czarnowo).
Po pierwszej wojnie światowej został na terenie Polski i został oznakowany jako parowóz TKh1-3673.
We wrześniu 1939 roku parowóz został zabrany przez koleje niemieckie i oznakowany jako niemiecki parowóz 89 7555.
Po drugiej wojnie światowej parowóz ponownie został na terenie Polski i został oznakowany jako TKh1-20 przez polskie koleje.
12 września 1951 roku parowóz skreślono z inwentarza i przekazano do Cukrowni Pelplin gdzie parowóz był eksploatowany z tym samym oznakowaniem.
Parowóz został wycofany z eksploatacji 7 lutego 1977 roku i został odstawiony.
Parowóz w 1986 roku po renowacji został ustawiony jako pomnik w MD Sucha Beskidzka.
Pod koniec kwietnia 2014 r. został przewieziony do Czerwieńska. Po dwuetapowym remoncie planuje się go uruchomić jako czynny parowóz. Pozostaje pod opieką miłośników kolejki szprotawskiej.