Krótka historia dworu (majątku i wsi) na podstawie zachowanych źródeł.

1284– Sikorzyno wraz z dwudziestoma innymi wsiami wchodzi w skład ziem Pirsna, które książe pomorski Mestwin nadaje swojej siostrze Gertrudzie,
1334– Panowie z Sikorzyna (Sikorscy- herbu Citrzew) posiadają także wieś Zawory,
1638– Wybiccy (herbu Rogala) posiadają większość ziem Sikorzyna (płacą dużo wyższe podatki od Sikorskich),
1772– Rodzina Sikorskich posiada w Sikorzynie jedną włókę, pozostała część majątku należy do rodziny Wybickich, osiadłej także w niedalekim Będominie,
1834– pojawiają się nowi, pruscy właściciele Sikorzyna,
1885– Sikorzyno stanowi obwód dominalny – 1235 ha ziemi, prowadzona jest tu hodowla bydła i owiec, jest także gorzelnia parowa, wzniesiona w tym stylu i z tej cegły co dobudowane do dworu ceglane skrzydło mieszkalne jest również kuźnia, siodlarnia, stajnie, owczarnie, obory, stodoły i inne budynki gospodarcze,
1887– Sikorzyno nabywa za długi Bank Mannigeński, który wydzierżawia majątek, co kilka lat zmieniają się pruscy dzierżawcy,
1906– Majątek Sikorzyno przechodzi na własność Skarbu Państwa Pruskiego,
1921– Majątek przechodzi na własność Skarbu Państwa Polskiego,
1926– Dzierżawca majątku jest J. Stencel- rolnik kaszubski,
1935– Parcelacja majątku. Stenclowie wchodzą w posiadanie resztówki 35,7 ha ziemi z zabudowanymi i parkiem,
1965– Stenclowie odsprzedają własność rodzinie Kukowskich,
1992– Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie kupuje od Kukowskich zniszczony dworek wraz z parkiem (1,2 ha), w których do 1998 nie podejmuje żadnych prac,
1998– Zrujnowany dwór wraz z parkiem nabywa Leszek Zakrzewski, konserwator zabytków zamieszkały w Gdańsku,
1999- Na terenie przyległym do parku zostaje założony roślinny labirynt
2008– Dwór w Sikorzynie po 10 letnich pracach ratunkowych i konserwatorskich udostępniono zwiedzającym.