Kaplica zwana „Na Błoniu” p.w. Narodzenia NMP z 1793 r. Zbudowana z fundacji Walentego Przykłockiego i Mateusza Nowaka. Restaurowana w 1865 i 1957 r. Odnowiona w 1992 r.
Kaplica drewniana, jednonawowa o konstrukcji zrębowej. Orientowana, zbudowana na podmurówce ceglanej. Salowa, prezbiterium nie wyodrębnione z nawy, trójbocznie zamknięta. Zakrystia i kruchta z boku nawy. Dach jednokalenicowy, pokryty łupkiem z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem cebulastym z latarnią i krzyżem. Wewnątrz pozorne sklepienie kolebkowe. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach, ozdobiony ornamentem roślinnym i sylwetkami ludzi. Belka tęczowa polichromowana z datą budowy „1793” i krucyfiksem z przeł. XVI i XVII w. Polichromia figuralna z 1957 r. projektu Teodora Szukały i Jana Kota. Barokowe: ołtarz główny, dwa ołtarze boczne z lat 1670 – 78 i ambona z k. XVII w. Cenne witraże (dwa w nawie i dwa w prezbiterium) i rzeźby z przeł. XVI i XVII w. Na cmentarzu pomnik powstańców wielkopolskich.