Wieża wodociągowa w Leśnicy
Wykonana w technice żelbetowej wieża wodociągowa wraz z niezbędnymi urządzeniami do uzdatniania wody z ujęć głębinowych zbudowana została w roku 1915 przy współudziale wrocławskiej firmy Lolat Eisenbeton G.m.b.H. oraz leśnickiego zakładu budowlanego Eduarda Freytaga wg koncepcji inż. Maxa Rosenquista.
Wysokość wieży wynosi 45,5 m, w górnej części umieszczono zbiornik o pojemności 250 m³. W rozbudowanej partii cokołowej znajdowała się stacja pomp i filtrów z odżelaziaczem systemu Piefke.
W 1932 roku przeprowadzono modernizację stacji pomp w cokole wieży. Ustawiono trzy nowe elektryczne zespoły pompowe zasilane instalacją na prąd zmienny, trójfazowy o napięciu 380 V, każdy z pompą wody surowej i wody czystej.

Zakład produkujący wodę pitną w Leśnicy powstał w oparciu o koncepcję opracowaną przez wrocławskiego inżyniera Maxa Rosenquista. Prace wiertnicze rozpoczęto w roku 1911. Wykonana w technice żelbetowej wieża ciśnień wraz z niezbędnymi urządzeniami do uzdatniania wody z ujęć głębinowych zbudowana została w roku 1915 przy współudziale wrocławskiej firmy Lolat Eisenbeton G.m.b.H. oraz leśnickiego zakładu budowlanego Eduarda Freytaga. Wysokość wieży wynosi 45,5 m, w górnej części umieszczono zbiornik o pojemności 250 m³. Oczyszczanie wody odbywało się za pomocą ceglanego odżelaziacza typu Piefke umieszczonego w cokole wieży oraz dwóch filtrów powolnych umieszczonych pod ziemią obok wieży. W latach 1931-32 zakład w Leśnicy został unowocześniony poprzez dobudowę pomieszczenia z dwoma filtrami pośpiesznymi, modernizację filtrów powolnych, zainstalowanie nowych pomp elektrycznych oraz wywiercenie dwóch nowych studni głębinowych i pogłębienie studni zbiorczej.