Nieznamierowice, to wieś nadana w 1288 r. przez Władysława Łokietka klasztorowi cystersów w Sulejowie. Miasto było lokowane na prawie niemieckim przed 1521 r. (prawdopodobnie w XV w.), prawa miejskie utraciło w XVIII w. W administracji kościelnej do 1521 r. należały do parafii w Gałkach albo Andrzejowie. Z chwilą, gdy Nieznamierowice otrzymały prawa miejskie przeniesiono drewniany kościół pw. św. Andrzeja z Gałek i erygo­wano tu parafię. Nowy kościół drewniany powstał w latach 1760-1782 r., a spłonął w 1922 r. Obecna świątynia została zbudowana z piaskowca na miejscu poprzedniej drewnianej w latach 1923-1933. Materiały zgromadzili: ks. Józef Cyrański i ks. Hieronim Marczewski, a budowę prowadzili ks. Leon Izdebski i ks. Stanisław Gruszka. Dużą pomoc w budowie okazali: Anto­ni Chojnacki, Jan Kucharczyk oraz męskie Zgromadzenie Sług Maryi Niepokalanie Poczętej. W 1933 r. kościół konsekrował bp Paweł Kubicki. Zewnętrzną restaurację świątyni przeprowa­dzono w 1971 r. Dwa lata później podjęto malowanie wnętrza kościoła, a w latach 1982-1983 dach pokryto blachą, staraniem ks. Jana Bystrzejewskiego.