Muzeum wielodziałowe, gromadzące zbiory archeologii, sztuki dawnej i współczesnej, historyczne, numizmatyczne, nautyczne, etnograficzne. Muzeum mieści się w czterech historycznych budynkach w centrum miasta:



- gmach główny, znany jako Muzeum Morskie, przu ul. Wały Chrobrego 3 mieści: Dział Morski, Dział Kultur Pozaeuropejskich, Dział Numizmatyki, Dział Etnografii Pomorza, Dział Edukacji



- Galeria Sztuki Dawnej - Pałac Sejmu Stanów Pomorskich - ul. Staromłyńska 27, mieści Dział Sztuki Dawnej, Dzial Archeologii, Bibliotekę i siedzibę dyrekcji



- Muzeum Sztuki Współczesnej oddział MNS - tzw. Pałac pod Głowami w Szczecinie - ul. Staromłyńska 1



- Muzeum Historii Szczecina - Ratusz Staromiejski w Szczecinie - ul. Mściwoja



Utworzone 1 sierpnia 1945 polskie Muzeum Miejskie w Szczecinie przejęło pozostałości zbiorów dawnych muzeów niemieckich: Stadtmuseum na słynnym Hakenterasse (dziś Wały Chrobrego), i Pommersches Landesmuseum - dawniej Pałac Sejmu Stanów na ul. Staromłyńskiej 27, oraz rozpoczęlo kolekcjonowanie polskiej sztuki współczesnej W kolejnych latach zwiększało swoje zbiory najpierw dzięki depozytom z innych muzeów polskich, potem tworząc stopniowo kolekcje własne. Jednocześnie utraciło część zbiorów poniemieckich na rzecz innych muzeów warszawskich (szczególnie etnograficznych). Słynna kopia posągu Bartolemeo Colleoniego z Wenecji przez lata stojąca na dziedzińcu warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz marmurowa kopia posągi Mojżesza Michała Anioła (tamże), były "darem" Szczecina dla stolicy, wziętym ze szczecińskiego Muzeum. Jesienią 1947 Muzeum zyskało status placówki okręgowej i jako Muzeum Pomorza Zachodniego sprawowało opiekę merytoryczną nad muzeami zachodniopomorskimi. W 1970 w uznaniu ponadregionalnej wartości zbiorów zostało podniesione do rangi Muzeum Narodowego. W latach 70. szczecińskie Muzeum Narodowe wzbogaciło się o dalsze dwa gmachy: Ratusz Staromiejski (Oddział: Muzeum Historii Szczecina) oraz budynek dawnej komendantury garnizonu twierdzy szczecińskiej, w którym dzisiaj mieści się Oddział Muzeum Sztuki Współczesnej.



Muzeum Narodowe w Szczecinie jest obecnie największą instytucja kultury w województwie Zachodniopomorskim sprawującym opiekę nad ponad 150 tys. obiektami, wśród których są arcydzieła sztuki średniowiecznej: Madonny z dzieciątkiem z Gardna, najstarsze figury NMP na terenie Polski, romańskie kolumny z Kołbacza, krucyfiks z Kamienia Pomorskiego, "piękna Madonna" z Bukowa, cenne zabytki archeologiczne, w tym laska magiczna z poroża łosia, sprzed 12 tys. lat z najstarszym przedstawieniem figuralnym na terenie Polski, zbiory nautologiczne, etnograficzne, a także cenne numizmaty. W szczecińskim Muzeum znajduje się także największy w Polsce zbiór świadectw kultury materialnej krajów pozaeuropejskich - szczególnie cenna jest kolekcja sztuki afrykańskiej.



Więcej o gmachu muzeum na

Gmach dawnej rejencji szczecińskiej (niem. Regierungsbezirk Stettin), obecnie siedziba Urzędu Wojewódzkiego składa się z pięcio skrzydłowego gmachu głównego oraz dwóch skrajnych budynków stanowiących przedłużenie frontowego skrzydła, południowego budynku który pierwotnie służył jako rezydencja prezydenta rejencji dzisiaj jest siedzibą Kuratorium Oświaty oraz północnego w którym swoja siedzibę znalazły urzędy morskie. Dziaj wszystkie budynki są siedzibą Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego. 

Gmach Rejencji Szczecińskiej został zaprojektowany w stylu renesansu niemieckiego w latach 1903-1904 przez Paula Kieschke. Niesty nie ukończył on projektu realizacyjnego, pracę po śmierci Kieschkego przejął Paul Lehmgrübner. Działka pod zabudowę została zakupiona od Rzeszy Niemieckiej 30 marca 1905 roku, a wiosną 1906 roku rozpoczęto prace ziemne. Z powodu pozostałości murów fortecznych oraz pokładów torfu, co powodowało konieczności utwardzania gruntu, dopiero z końcem 1907 roku ukończono prace przy fundamentach oraz mury piwnic głównego gmachu. W roku 1908 wybudowano mury głównego gmachu oraz siedziby urzędów morskich. wykonano stropy i dachy z wyjątkiem skrzydła wschodniego. 1909 ukończono hełmy wież. Stan surowy wraz instalacjami oddano w 1910 roku. Prace wykończeniowe we wnętrzu oraz aranżację przestrzeni wokół gmachu ukończono w pierwszej połowie 1911 roku. 1 lipca 1911 roku zakończono przeprowadzkę biur rejencji, a 1 października tego samego roku zakończyły się budowy budynku urzędów morskich oraz siedziby prezydenta rejencji.



W kwietniu 1945 roku gmach stał się siedzibą Zarządu MIasta, Urzędu Pełnomocnika Rządu Rzeczypospolitej oraz Prezydenta Miasta Piotra Zaremby, a 30 kwietnia o godzinie 8:15 pierwszy raz wciągnięto na maszt flagę polską. 9 maja w gmachu swoją siedzibę ulokował Urząd Wojewódzki z wojewodą Leonardem Borkowiczem, wkrótce po tym władze miejskie przeniesiono do gmachu przy placu Niezłomnych (dzisiaj Armii Krajowej). Po perturbacjach w latach 1945-1946 dopiero w lutym 1946 roku ostatecznie przeniesiono Urząd Wojewódzki.



Widocznej przebudowy gmachu a dokładniej skrzydła zachodniego dokonano w latach 1947-1948, budynek podwyższono o jedną kondygnację o od ulicy i o dwie od podwórza.



W latach 1950-1975 w gmachu swoją siedzibę miało Prezydium Wojewódzkiej Rady narodowej, a w latach 1975 - 1999 na powrót Urzędu Wojewódzkiego woj. szczecińskiego.

Od 2000 roku jest to siedziba Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego.

 

W latach 2011-2014 przeprowadzono gruntowną rewaloryzację gmachu, zarówno elewacji, wież jak i wnętrza, w którym dokonano rekonstrukcji polichromii 

Bartłomiej Hauka Smoliński