Historia kościoła p.w. NMP Królowej Polski na Klecinie zaczyna się w latach 1905-1906. Wtedy to powstaje kościół protestancki (luterański) wg projektu wrocławskich architektów Gasego i Bötchera - świątynia w stylu neogotyckim, z czerwonej i klinkierowanej cegły, o przestronnej nawie, z trzema balkonami i niewielkim prezbiterium. W 1946 roku kościół przejęli katolicy i w czerwcu tegoż roku uroczyście erygowano parafię rzymskokatolicką p.w. Eucharystycznego Serca Pana Jezusa. 19 marca 1969 roku nastąpiła zmiana wezwania i odtąd patronką kościoła jest Najświętsza Maryja Królowa Polski. Kościół na przestrzeni lat zmieniał swój wygląd. W roku 1960 dach i wieże pokryto blachą. W latach 1968-1970 dokonano wielu przeróbek we wnętrzu kościoła. Przede wszystkim został ufundowany witraż z postacią NMP Królowej Polski, wprowadzono nową polichromię wnętrza, a zgodnie z zaleceniami Soboru Watykańskiego II zmiany dotknęły prezbiterium, m.in. zbudowany został nowy kamienny ołtarz, na frontowej ścianie prezbiterium umieszczono kamienną rzeĽbę Chrystusa Ukrzyżowanego (dłuta Mariana Kowalskiego)i ułożonono dwa obrazy mozaikowe: Emaus i cudowne rozmnożenie chleba. W bocznej części ołtarza są również relikwie męczenników: św. Klemensa i św. Wenerosa. W ostatnich latach wieżę i dach pokryto blachą miedzianą, a także zrekonstruowano witraże na balkonach i nawach bocznych. Na odnowionej wieży umieszczony jest zegar oraz kurant wygrywający melodie, np. Apelu Jasnogórskiego. W nocy wieża i fasada kościoła są iluminowane. Na ścianach naw bocznych można podziwiać stacje Drogi Krzyżowej wykonane techniką mozaiki szklanej.