Bernard Stoewer senior urodził się w 1834 roku, miał zaledwie podstawowe wykształcenie, pasję do pracy i mnóstwo pomysłów. Swoją oszałamiającą karierę rozpoczął od naprawy wojskowej maszyny do szycia. W 1857 roku miał już własny warsztat, w którym produkowano i remontowano maszyny do szycia. Mimo, iż na niemieckim rynku pojawiła się amerykańska firma "Singer" miejsca starczyło także dla Bernarda Stoewera. Firma prosperowała. W 1871 przekształcono ją w fabrykę i zbudowano przy niej odlewnię, w której pod koniec stulecia rozpoczęto produkcję rowerów "Greif". Przygoda rodziny Stoewer z samochodami rozpoczęła się w 1896 roku. Wtedy powstała druga fabryka, którą założyli synowie Bernarda – przedsiębiorstwo rodzinne Gebrüder Stoewer. W 1904r. w firmie pracowało 300 ludzi, produkowano tam wszystko co poruszą się na kołach: rowery, motocykle, autobusy. Towar sprzedawany był w całej Europie, od Anglii po Rosję.
Od 1912 produkowano również samochody sportowe oraz pługi motorowe. Przez obydwie wojny fabryka Stoewer produkowała sprzęt dla wojska. Były to sanitarki, wozy terenowe dla sztabu, ciężarówki i silniki lotnicze. Wozy Stoewera walczyły na frontach Afryki i na froncie wschodnim. W czasie II wojny światowej w fabryce zatrudnionych było tysiące przymusowych robotników z Polski, Francji i Belgii. Szacuje się, że w od początku istnienia fabryki do końca II wojny światowej Stoewer wyprodukował 40 tysięcy pojazdów.

O braciach Stoewer mówiło się, że wyprzedzają swoją epokę. Ich samochody, były nie tylko piękne i luksusowe, były także nowoczesne. Na przykład Stoewer V5 był pierwszym seryjnie produkowanym pojazdem o napędzie na przednie koła. W zakładach Stoewera produkowano także limuzyny, jedną z nich zakupił sułtan Maroka. Fabryka braci Stoewer mieściła się początkowo przy dzisiejszej ulicy Krasińskiego, a później przy dzisiejszej ul. Wojska Polskiego. Po dojściu Hitlera do władzy bracia Stoewer zostawili swoją fabrykę i wyjechali do Opola. Samochody pod ich marką produkowano przez całą wojnę. W 1945 roku fabryka została zdemontowana i przewieziona do Związku Radzieckiego. Dzisiejsi właściciele Stoewerów tworzą elitarny klub ludzi pasjonujących się motoryzacją. Co jakiś czas organizowane są spotkania, które przyciągają nie tylko pasjonatów motoryzacji.

Źródło