Kościół w Studnicy (niem. Steudnitz) wzmiankowany był już w 1305 roku. Został on spalony w 1813 roku przez wojska napoleońskie. Obecny, klasycystyczny kościół filialny pw. Matki Bożej Ostrobramskiej i św. Kazimierza powstał w 1817 roku, w wyniku gruntownej odbudowy zgliszczy poprzedniej świątyni. Wówczas to do średniowiecznej, oskarpowanej masywnej wieży i barokowych kaplic z 1690 roku dobudowano obszerną salową nawę główna z emporami. We wspomnianych dwóch barokowych kaplicach zachowały się kamienne sarkofagi z początków XVIII wieku oraz fragmenty polichromii. Remont konstrukcji i więźby dachowej wraz z wymianą pokrycia dachowego dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Teren kościoła, na którym znajdował się niegdyś cmentarz, otoczony jest kamienno–ceglanym murem z XIV wieku. W 1813 roku stanowił on linię obrony dla pruskich wojsk feldmarszałka Bluchera. Na jego wewnętrznej stronie muru zachowało się kilka tablic nagrobnych, a na południowej ścianie kościoła trzy epitafia. W Studnicy znajduje się największe w kraju zgrupowanie krzyży pokutnych – 8 krzyży i 2 kapliczki pokutne. Jedna z kapliczek i 6 krzyży znajduje się w murze cmentarnym, druga kapliczka i krzyż przy drodze do Legnicy, ostatni krzyż przy drodze do Miłkowic.

za :