Teatr Cieszyński został założony w sierpniu 1945 jako stały teatr zawodowy w Czeskim Cieszynie, jednakże pod kuratelą Narodowego Teatru Morawskośląskiego w Ostrawie. Niewielka część dotacji państwowej przyznanej teatrowi w Ostrawie została przeznaczona na powstanie Teatru Cieszyńskiego. 25 września 1945 roku powstał CIESZYŃSKI TEATR REGIONALNY, a już6 października nowy zespół aktorski zaprezentował publiczności w sali restauracji Na Strzelnicy premierę sztuki Jaroslava Vrchlickiego Noc na Karlsztejnie.
Wkrótce potem powstał komitet przygotowawczy Spółdzielni Teatru Śląska Cieszyńskiego na czele z Emilem Vávrovskim, którego członkom wraz z pierwszym dyrektorem teatru Antonim Kryšką, udało się osiągnąć usamodzielnienie teatru spod ostrawskiej kurateli. 8 lutego 1946 roku nazwa teatru została zmieniona na TEATR ŚLĄSKA CIESZYŃSKIEGO.
W 1946 roku Teatr Śląska Cieszyńskiego otrzymał salę w hotelu Slavie (obecnie Piast) wraz z przylegającymi pomieszczeniami. Nowym dyrektorem teatru został w 1946 roku wybitny ostrawski aktor Antoni Brož. Powołał on samodzielny zespół operetkowy, którego przedstawienia cieszyły się ogromną popularnością. Teatr liczył wówczas 118 członków. W 1948 roku teatr upaństwowiono i od tego czasu podlega on na przemian miastu Czeski Cieszyn, Urządowi Miejskiemu Karwina i Urządowi Wojewódzkiemu w Ostrawie. Po lutym 1948 r. zlikwidowano operetkę. Jednak pamięć o teatrze muzycznym przetrwała do dziś wśród widzów, którzy nadal lubią spektakle muzyczne. W 1950 roku zmieniono nazwę teatru na TEATR CIESZYŃSKI W CZESKIM CIESZYNIE. W 1951 roku dzięki inicjatywie ówczesnego dyrektora TD Josefa Zajíce, dyrektora Teatru Polskiego w Bielsku Białej Aleksandra Gąssowskiego i Polskiego Związku Kulturalno - Oświatowego w Czechosłowacji z siedzibą w Czeskim Cieszynie, powstał drugi zespół Těšínského divadla, SCENA POLSKA, która działa do dziś jako autonomiczny pod względem artystycznym zespół tego teatru. W tym samym roku J. Zajíc chciał stworzyć również zawodową scenę lalkową, jednak ów epizod trwał zaledwie pół roku. Zasadniczą rolę przy powstaniu Sceny Polskiej odegrał Władysław Niedoba, jej późniejszy kierownik artystyczny, reżyser i aktor. Scena Polska jest jedynym w pełni zawodowym teatrem polskim działającym poza granicami Kraju. Swoją działalność zainaugurowała 14 października 1951 roku premierą sztuki Aleksandra Maliszewskiego Wczoraj i przedwczoraj w reżyserii Władysława Delonga i scenografii Władysława Cejnara. Dyrektor J. Zajíc przekształcił Teatr Cieszyński w pełni profesjonalną instytucję o dobrym standardzie artystycznym. Jego następcy Františkowi Korduli (1960-1972) oraz kierownikom artystycznym Sceny Czeskiej Zdeňkowi Bittlowi i Sceny Polskiej Alojzemu Nowakowi teatr zawdzięcza wysoki poziom artystyczny. Za ich kadencji Teatr Cieszyński dołączył do czołówki czeskich i słowackich teatrów objazdowych, a Scena Polska zaczęła się liczyć na mapie teatralnej Polski. Do istotnej, a dla teatru bardzo znaczącej zmiany doszło pod koniec sezonu 1960/61, kiedy to Teatr Cieszyński przeprowadził się do nowego budynku. Dzięki architektovi Z. Vávrze powstał nowoczesny, a zarazem kameralny budynek teatralny, pozbawiony megalomanii, która w epoce socjalizmu towarzyszyła tego rodzaju budowlom. W latach 60. wybudowano również na zapleczu budynki dla administracji, warsztaty, magazyny i garaże, dzięki czemu powstał przejrzysty kompleks teatralny. Od 1.1.1991 roku teatr nosi obecną nazwę TEATR CIESZYŃSKI CZESKI CIESZYN. Teatr Cieszyński jest ewenementem na mapie teatralnej Czech i Polski, albowiem istnieją w nim pod jednym dachem trzy w pełni zawodowe zespoly teatralne różnych narodowości - SCENA CZESKA, SCENA POLSKA i SCENA LALEK BAJKA.
Źródło

Pierwotnie nazywana była ul. Opawską - od stolicy sąsiadującego ze Śląskiem Cieszyńskim Śląska Opawskiego. Ze wzrostem znaczenia Ostrawy (Polska Ostrawa była miastem granicznym) została przemianowana na ul. Ostrawską. Jako droga państwowa była budowana w latach 1780 r. (prace rozpoczęto już w 1775 r., jednak z powodu wybuchu wojny o dziedzictwo bawarskie prace zostały zatrzymane). Całkowicie została oddana do użytku w 1804 r. W 1847 r. droga ta została przemianowana na ul. Ostrawską. W 1889 r. pojawia się nazwa Ostrauer Reichstrasse. W latach 1938 - 1939 zamieniona na Strzelców Podhalańskich. Po II wś. przywrócono nazwę - Ostrawska. Ulica prowadziła przez dzielnice: Kamieniec, Saska Kępa i Brandys. Drogę przecinały trzy cieki wodne: potok Młynówka, strumyk Octowy oraz rów melioracyjny odwadniający tereny bagienne w okolicach obecnego Szpitala. W miejscu, gdzie ulica krzyżuje się z ul. Jabłonkowską, Frydecką i Wiaduktową w średniowieczu i później ulokowana była komora celna, a właściwie trzy, pobierające myto przejazdowe na rzecz cesarza, księcia cieszyńskiego i miasta Cieszyna. Skrzyżowanie to nazywane było "Trzy Myta". W 1891 r. zamierzano przy ulicy zbudować koszary. W 1898 r. wichura zerwała linię telefoniczną do Błędowic. W 1900 r. rozważano budowy kolei wąskotorowej dla tramwaju, który miał kursować do Mostów k. Cieszyna. W 1910 r. w okolicach Grabiny droga został podniesiona o 4 metry z powodu zbyt stromego podjazdu w kierunku Mostów koło Cieszyna, gdzie dochodziło z tego powodu do licznych wypadków. W 1923 r. doprowadzono wodociąg do nowo wybudowanych budynków Badury i Tomiczka. W 1929 r. droga została pokryta terem. Prace te wykonała ostrawska firma, która sprowadziła do tego celu wozy z kotłami terowymi. Oprócz terowania droga na odcinku 2 km została poszerzona. W tym samym roku poprawiono oświetlenie uliczne na skrzyżowaniu ul. Jabłonkowskiej, Ostrawskiej i Frydeckiej. W 1930 r. zamierzano przeprowadzić niwelację odcinka drogi od młyna Glajcara po przyszły szpital miejski. Tak w kwietniu tego samego roku pisano: zgodnie z długoletnimi życzeniami mieszkańców cieszyńska rada miejska podjęła kwestię nowelacji tej drogi, zaczynając od młyna Glajcara do Alei Brzozowej. Powodem było m.in. obniżenie terenu od strony cegielni, gdzie wydobywano glinę (w tym czasie cegielnia nie miała być już czynna). W 1932 r. wydłużono kanalizację aż do miejsc, gdzie później zbudowano szpital.