starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
bonczek_hydroforgroup
Na stronie od 2004 sierpień
21 lat 8 miesięcy 26 dni
Dodane: 7 listopada 2018, godz. 10:22:05
Autor: Edmund Kupiecki ... więcej (787)
Rozmiar: 1800px x 1326px
13 pobrań
1433 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Dynasy
więcej zdjęć (116)
Ulica Dynasy powstała w roku 1934 na terenach dawnych ogrodów należących wraz z pałacem przy ul. Sewerynów do rodziny Gozdzkich-de Nassau. Sam pałac spłonął w pożarze około roku 1778, i po tym okresie opuszczone ogrody zdziczały. Po śmierci kolejnego właściciela, Seweryna Uruskiego, jego córka księżna Maria Światopełk-Czetwertyńska wydzierżawiła w roku 1892 teren Dynasów Warszawskiemu Towarzystwu Cyklistów. Wkrótce wybudowano tam tor kolarski według projektu Józefa Hussa oraz budynek głównej siedziby Towarzystwa, według projektu Stefana Szyllera. Sam tor został zastąpiony betonowym w roku 1921, i był używany do czasu zniwelowania go w roku 1939, zaś siedzibę Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów w roku 1926 rozbudowano według projektu Franciszka Szymczaka. Nieco wcześniej, bo w roku 1896 przy Dynasach wystawiono według projektu Karola Kozłowskiego rotundę mająca służyć ekspozycji olbrzymiego obrazu "Panorama Tatr", pędzla Stanisława Janowskiego. Rotunda była budowlą centralną, nakrytą namiotowym dachem. Na początku XX wieku, w roku 1902, wystawiono w niej jeszcze panoramiczny obraz "Trzy dni Zbawiciela autorstwa Jana Styki; w późniejszym okresie, po roku 1910 rotunda została przebudowana na teatr i gościła na występach różne trupy, aż do przejęcia budynku przez Warszawer Idiszer Kunstteatr pod kierunkiem Idy Kamińskiej. Przebudowany w roku 1938 na stację obsługi samochodów budynek uległ zniszczeniu w roku 1944 i w tym stanie pozostaje do dziś. Ostatecznie księżna Światopełk-Czetwertyńska sprzedała w roku 1929 cały teren dawnych ogrodów Towarzystwu Budowlano-Parcelacyjnemu "Dynasy", co zaowocowało podzieleniem ich na mniejsze, szybko zabudowywane działki. Zachowane do dziś, wzniesione w latach 1938-1939 kamienice zawierają w sobie cechy zarówno luksusowego półmodernizmu, jak i funkcjonalizmu.

Wikipedia
ul. Sewerynów
więcej zdjęć (37)
Ulica Sewerynów – ulica w warszawskim Śródmieściu, łącząca ulicę Bartoszewicza z Oboźną.
W przeszłości ulica dochodziła do ówczesnej ul. Aleksandria (obecnie ul. Kopernika), obejmując część dzisiejszej ul. Bartoszewicza. Nie dochodziła jednak do Oboźnej, kończąc się ślepo.
Od końca XVII wieku w miejscu dzisiejszych kamienic nr 6 i 8 istniał dwór Aleksandria, będący siedzibą właścicieli jurydyki Aleksandria. W XVIII wieku dwór stał się własnością marszałka wielkiego koronnego Józefa Karola Lubomirskiego, który wybudował tu większy pałac. W 1754 rezydencja przeszła w ręce Barbary Gozdzkiej, a następnie od 1771 – Karoliny Gozdzkiej, która po rozwodzie z księciem Januszem Sanguszką wyszła za mąż za księcia Karola de Nassau-Siegen. Od jego nazwiska tereny pod skarpą i późniejszą ulicę nazwano Dynasami. Na miejscu pałacu powstał nowy, znacznie okazalszy, według projektu Szymona Bogumiła Zuga. Pałac ten jednak w 1788 uległ zniszczeniu wskutek pożaru.
W 1845 hrabia Seweryn Uruski kupił część gruntu z ruiną pałacu, a następnie wybudował tu targowisko zwane Sewerynowem, które dało nazwę dzisiejszej ulicy. Główną budowlą targową była długa hala w kształcie litery L, z arkadami, zaprojektowana przez Franciszka Marię Lanciego. W latach 1935-1937 budynek rozebrano i wybudowano nowoczesne domy, stojące przy obecnych ul. ul. Sewerynów i Bartoszewicza.
W roku 1926 przy ulicy Sewerynów 3 zbudowano kościół anglikański wraz z kompleksem zabudowań, zburzony w czasie II wojny światowej. Po wojnie działkę należącą do anglikanów przejęło państwo komunistyczne. Obecnie na miejscu kościoła znajduje się zaplecze Teatru Polskiego.
Nieopodal istniała też ulica Sewerynówka, której nadano później nazwę ul. Emiliana Konopczyńskiego – założyciela funkcjonującej tam do dziś szkoły.
Ważniejsze obiekty
- funkcjonalistyczny "wieżowiec" projektu Ludwika Paradistala (nr 4)
- kamienica Stowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów UW, w której mieszkało kilkudziesięciu wybitnych polskich naukowców (nr 6)
- hostel „Helvetia” (nr 7)
- dom zakonny Zgromadzenia Sióstr Sług Jezusa (nr 8)
- Scena Kameralna Teatru Polskiego