Koloruj
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Fabryczna Widzew › pl. Zwycięstwa › Kamienica "Palestyna" |
1976 , Ulica Główna przy ul. Targowej, widok w kierunku ul. Kilińskiego.
zeto
 Po prawej stronie ciąg nieistniejących już budynków przy obecnej al. Piłsudskiego, na czele z kamienicą nazywaną "Palestyną" - to ta z ogromną bramą Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: korekta 2020-09-02 12:10:43 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 22 dni |
Nieistniejąca już dzisiaj kamienica, usytuowana u zbiegu dawnej ulicy Głównej oraz Targowej, dzięki swoim rozmiarom i ciekawej formie architektonicznej, wyraźnie dominowała w krajobrazie tej części miasta. Narożną działkę około 1910 roku od Fryderyka Horna odkupili trzej bracia – Pinkus, Jakub Nisen oraz Hersz Ber Lichtenbergowie, zajmujący się handlem produktami włókienniczymi. W 1912 roku wybudowali tutaj wysoką, pięciopiętrową kamienicę z mansardowym dachem. Frontowe lokale na parterze przeznaczone były przede wszystkim na sklepy i zakłady gastronomiczne. W oficynach, podobnie jak w przypadku wielu innych łódzkich kamienic, działały liczne warsztaty rzemieślnicze. Potocznie kamienicę przy ul. Głównej 62 nazywano „Palestyną”, być może ze względu na duża liczbę działających tutaj żydowskich przedsiębiorstw. W okresie międzywojennym znajdowała się tutaj bowiem między innymi herbaciarnia Moszka Rozmana oraz cukiernia Chaima Wyszyńskiego, a Chil Majer Kapitulnik sprzedawał meble i oferował usługi tapicerskie. Ponadto, zlokalizowany był tutaj jeden ze sklepów fabrycznych Zjednoczonych Zakładów Przemysłowych Karola Scheiblera i Ludwika Grohmana, których „centrala” znajdowała się po sąsiedzku, po drugiej stronie Wodnego Rynku. Działał tutaj również zakład fotograficzny Franciszka Mularczyka, sklepy spożywcze, sklep z artykułami galanteryjnymi Marii Szpirlin oraz sklep z manufakturą Karola Szulca. W oficynach znaleźć można było zakłady krawieckie Szymchy Kuperberga czy Rywki Zysman oraz pracownie szewców, takich jak Berek Raszewski, Godle Abramowicz czy Jojne Bornsztajn. Bracia Usielscy, prowadzący znaną w międzywojennej Łodzi wytwórnię alkoholi, prowadzili tutaj sklep, w którym sprzedawano wina owocowe, własnej produkcji, a także importowane trunki.
Również po II wojnie światowej na parterze kamienicy działały liczne sklepy i punkty usługowe. Ostatecznie gmach zniknął w latach 70., gdy po północnej stronie ulicy Głównej rozpoczęto wyburzenia z myślą o budowie trasy W-Z. W miejscu, gdzie stała, obecnie przebiega torowisko tramwajowe oraz pas alei Piłsudskiego, prowadzący w kierunku Piotrkowskiej.
retrofotografie.pl
Plac Zwycięstwa w Łodzi (do wybuchu II wojny światowej Wodny Rynek) – jeden z najstarszych łódzkich placów.
Plac jest otoczony ulicami: Wodną (od wschodu) i Targową (od zachodu).
Plac powstał na początku lat 40. XIX wieku wraz z resztą wytyczonej wówczas Nowej Dzielnicy. Zajął teren między posiadłami wodno-fabrycznymi w osadzie włókienniczej Łódka a ogrodami Nowego Miasta i objął obszar lasu ekonomii Łaznów.
Karol Scheibler około roku 1865, w północnej części Wodnego Rynku, wybudował istniejące do dzisiaj osiedle robotnicze w postaci szeregu bliźniaczych domów. Po przeciwnej stronie plac sąsiaduje z parkiem Źródliska.
Obecnie plac nie spełnia już dawnej funkcji placu targowego. Plac został przedzielony na dwie części przez wybudowaną w latach 70. dwujezdniową trasę W-Z (obecnie al. Piłsudskiego). Północna część placu spełnia rolę parkingu. Południowa część, sąsiadująca z parkiem Źródliska, została przekształcona w skwer, któremu w 2009 roku nadano imię Leona Niemczyka. Obie części placu łączy jedynie przejście podziemne, prowadzące także na przystanek tramwajowy na trasie W-Z. Targ został natomiast przeniesiony o ok. 250 metrów na północ, na plac przy ul. Nawrot między ul. Targową a ul. Wodną.
W grudniu 2017 wojewoda łódzki w drodze zarządzenia zastępczego nadał placowi Zwycięstwa nową nazwę plac Lecha Kaczyńskiego. Łódzcy radni podjęli decyzję o zaskarżeniu zarządzenia wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Niezależnie od faktu, że zarządzenie zastępcze wojewody nie jest jeszcze prawomocne (oczekuje na rozprawę w sądzie administracyjnym, na której ewentualnie się uprawomocni), 5 stycznia 2018 roku na nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej przyjęto uchwałę zmieniającą nazwę z placu Lecha Kaczyńskiego na plac Zwycięstwa. Za przywróceniem dotychczasowej nazwy placu (jednak ze zmianą uzasadnienia nazwy na zwycięstwo Polski nad Rosją Radziecką w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku) głosowało 25 radnych, 12 było przeciw. 2 lutego w rozstrzygnięciu nadzorczym wojewoda stwierdził nieważność uchwały.
W grudniu 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną Wojewody Łódzkiego w sprawie dekomunizacji pl. Zwycięstwa. Po tej decyzji pl. Lecha Kaczyńskiego znów nazywać się będzie pl. Zwycięstwa.
Autorzy:
Źródło: