Skałka Goethego to stare wyrobisko, użytkowane od XVII w. do 1749 r. Wydobywano tu kwarcyty w postaci krystalicznej czyli popularnie zwane kryształy górskie. W złożu pojawiały się też osiągające długość do 8 cm wrzecionowate agregaty kwarcowe przypominające swym wyglądem daktyle lub migdały.
Pierwszy naukowy opis tych skał ukazał się w 1823 r. Znany wszystkim poeta Johann Wolfgang Goethe, który był również dociekliwym badaczem, przedstawił analizę skał przewodniczącemu Śląskiego Towarzystwa Kultury Ojczyźnianej. Materiał został zebrany w czasie podróży po Dolnym Śląsku jaką odbył 27-31 sierpnia 1790 r. kiedy to zainteresował się m.in. stanowiskiem geologicznym koło Jegłowej i Krzywiny.
Pierwotną skałą były zlepieńce sprzed 400 mln lat czyli skały osadowe o dużych ziarnach kwarcowych. W wyniku ruchów tektonicznych dostały się w głębsze warstwy skorupy ziemskiej. Panujące tam temperatury rzędu 400-650 st. C i ciśnienie powyżej 1000 atmosfer spowodowały po pierwsze deformacje ziaren po drugie krystalizację minerałów. Natomiast powstałe formy "daktylowe" to prawdopodobnie pozostałość otoczaków żwirowych.W literaturze fachowej kwarcyt daktylowy określa się pojęciem metazlepieńca tzn. zmetamorfizowanym i zdeformowanym zlepieńcem.
Na pamiątkę tego wydarzenia niewielki łom i skałki oddalone ok. 1,5 km od zabudowań Krzywiny, na północno - wschodnim stoku wzgórza Wiktorii nazwano "Skałką Goethego". W niektórych publikacjach pojawia się też nazwa w liczbie mnogiej czyli Skałki Goethego.
Dziś to miejsce znajduje się na szlaku turystycznym prowadzącym na Gromnik. Całość nieczynnego kamieniołomu współcześnie sprawia wrażenie niewielkiego wąwozu o dł. ok. 80 m i szerokości 20 m. Wysokość ścian wynosi ok. 3 m ale przez wieki warstwy listowia i ziemi spłaszczają wyrobisko.
Udostępnienie stanowiska wiązało się z zabezpieczeniem wyrobiska, postawieniem tablicy informacyjnej oraz drogowskazu. Niestety współcześni poszukiwacze skarbów omijają ogrodzenie historycznego wyrobiska i drążąc kolejne szyby w celu pozyskania urobku stwarzają zagrożenie dla turystów.
Tekst i zdjęcia Zofia i Paweł Krzyżanowscy
Tekst powstał w oparciu o źródła:
Adam Szuszkiewicz, Stanisław Madej, Roksana Knapik "Przegląd wybranych geostanowisk Wzgórz Strzelińskich pod kątem geoturystycznego zagospodarowania terenu"
Ewa Lisowska "Skały Wzgórz Strzelińskich w dawnej gospodarce".
