Most żelbetowy wybudowany w latach 1928-1934, rozbudowany i zmodernizowany w latach 2009-2011.

Most wybudowany jako trzyprzęsłowy, oparty na dwóch podporach, z jezdnią w dwu kierunkach, został jeszcze przed ukończeniem uszkodzony w trakcie największej na Podhalu powodzi w lipcu 1934 r. Poziom wody jaka w kulminacji przechodziła przez Krościenko, przewyższała o blisko metr górę betonowych obarierowań mostu. Niesione prądem wody resztki starego drewnianego mostu, oraz góralskich domów z Cypla Szczawnickiego zostały rozbite o te betonowe bariery.

W czasie odwrotu wojsk niemieckich pod koniec II Wojny Światowej, wojska niemieckie nie zdążyły go wysadzić w powietrze.

W latach 2009-2011 dokonano modernizacji i rozbudowy mostu. Dobudowano drugi bliźniaczy most, od strony biegu rzeki, w wyniku czego zmieniono organizację ruchu przez mosty. Odtąd na każdym moście odbywa się ruch samochodowy w jednym kierunku, oraz na nowym moście znajduje się dwukierunkowa jezdnia rowerowa.

W czasie powodzi 1000-lecia w lipcu 1997 r., nowa zapora wodna w Niedzicy, zatrzymała wody fali powodziowej na Dunajcu, co ocaliło nie tylko część Podhala przed powodzią, ale także uchroniło most przed szkodami. Jak obliczono, wysokość fali powodziowej w Krościenku, w przypadku, gdyby nie było zapory w Niedzicy, osiągnęłaby wysokość od 2 do 2,5 metra ponad betonowe obarierowania mostu.