Budowę rozpoczęto w 1975 roku, budynek oddano do użytku 20 lipca 1984, w czterdziestą rocznicę PRL. Zaprojektowali go arch. Edward Modrzejewski, inż. Jerzy Radkiewicz i inż. Mieczysław Kubala (odpowiedzialny za komunikację). Docelowo w założeniu miał obsługiwać 1500 autobusów i 24 000 pasażerów w ciągu doby.



Dworzec ma 14 metrów wysokości i trzy kondygnacje. Ruch pasażerski i kołowy odbywa się na nim prawie bezkolizyjnie, tzn. autobusy jeżdżą dookoła budynku, a zatrzymują się na bocznym pasie, natomiast pasażerowie dostają się do niego korytarzami umieszczonymi pod tymi pasami (przejścia podziemne). Perony przykryte są wiatą o średnicy 80 m, zawierają 15 stanowisk dla autobusów. Do niedawna podróżni mieli również możliwość oczekiwać na przyjazd autobusu nie wychodząc z budynku, jednak widok na stanowiska został zasłonięty małymi sklepikami i punktami gastronomicznymi.



Budynek został wpisany na listę zabytków. Świętokrzyski konserwator zabytków oznajmił: "wzniesiony w latach 1975-1984 budynek dworcowy m.in. stanowi unikalny i nowatorski przykład architektury PRL, uznawany za jedną z cenniejszych realizacji architektonicznych w Polsce w latach 70. i 80. XX wieku, i materialny dokument epoki.(...)"



W marcu 2013 roku właścicielem obiektu stała się spółka PKS 2. Pod koniec marca 2016 roku miasto odkupiło dworzec za 20 mln zł. Modernizacja budynku rozpoczęła się w 2018 roku.

Ulica Czarnowska przebiega przez centralną część Kielc, łącząc rondo Gustawa Herlinga-Grudzińskiego z dworcem autobusowym oraz dworcem kolejowym. Wzdłuż ulicy znajdują się liczne obiekty handlowe, biurowe oraz usługowe, co sprawia, że jest to jedno z najbardziej ruchliwych miejsc w mieście. W 2020 roku oddano do użytku wybudowany od nowa dworzec autobusowy z zachowaniem oryginalnej bryły architektonicznej swojego poprzednika. Dworzec pełni funkcję centrum komunikacji autobusowej w mieście. Wzdłuż ulicy, w okolicy dworca, znajduje się rabata lawendowa, która została zasadzona w 2018 roku. Projekt ten zainicjowany przez ówczesnego prezydenta Włodzimierza Lubawskiego miał na celu poprawę estetyki przestrzeni publicznej. Na rabacie posadzono około 3750 sztuk Lawendy Wąskolistnej, oraz 4795 sztuk jej odmiany Hitcote Blue. W okresie II wojny światowej ulica Czarnowska była miejscem działalności konspiracyjnej. W domu przy numerze 14 mieściła się pierwsza siedziba Komendy Okręgu Kieleckiego SZP. Przy ulicy Czarnowskiej znajdował się także jeden z zakładów należących do Józefa Toporka. Od lata 1942 r. montowano tam pistolety z części wykradanych przez robotników z fabryki „Hasag”, a także produkowano granaty wg technologii opracowanej przez Wacława Różańskiego "Żubra". W ostatnich latach ulica Czarnowska stała się miejscem intensywnych inwestycji urbanistycznych. Na terenie dawnego kina "Romantica" planowana jest budowa dwóch 21-piętrowych wieżowców z mieszkaniami, biurami i lokalami usługowymi. Inwestycja ma na celu rewitalizację tej części miasta i poprawę jakości przestrzeni miejskiej.