 | Polska › woj. śląskie › powiat zawierciański › Pilica › ul. Zamkowa › Zespół pałacowo-parkowy › Pałac |
13 maja 2018 , Zamek w Pilicy - wejście główne.
Tadeusz Piotrowski
 Bardzo ciekawy zamek. Byłem przedwczoraj, na drodze do zamku siedział duży pies i ciekawie mi się przyglądał. Doszedłem do wniosku, że nie chce się przyjaźnić ze mną i zrejterowałem. Szkoda. Zamek zdaje się niszczeje. 2019-09-01 19:28:27 (6 lat temu)
Mariusz Brzeziński
+2 głosów:2 do Tadeusz Piotrowski: Czarny Pies owszem straszy , ale w pobliskim Ogrodzieńcu. 2019-09-01 19:58:53 (6 lat temu)
|
|
Na stronie od 2013 październik
12 lat 6 miesięcy 13 dni |
 |
pałace
|
Pałac - obiekt o charakterze włoskiej willi z arkadowym portykiem i największym w Polsce kolumnowym wnętrzem pałacowym, piętrowy, złożony z czterech skrzydeł okalających dziedziniec. Wejścia pałacu strzegą dwa sfinksy. W czasach świetności wnętrze składało się z 40 izb. Podłogi pokrywała wielobarwna, marmurowa posadzka. Na pierwszym piętrze znajdowała się sala rycerska, inaczej zwana balową bądź lustrzaną. Nazwę swą zawdzięczała sześciu czteroczęściowym lustrom zdobiącym jej wnętrze. Salę reprezentacyjną z wyjściem na taras zdobiła bogata sztukateria i podłoga z dębowych tafli intarsjowanych czarnym dębem. Była ona również bogato udekorowana portretami: rycerza Ottona z Pilicy, jego córki Elżbiety Granowskiej - żony króla Władysława Jagiełły, kasztelana krakowskiego Stanisława Warszyckiego, Mikołaja Padniewskiego, Marii Józefy z Wesslów Sobieskiej oraz królewicza Konstantego Sobieskiego herbu Janina. Jej marmurowe kominki zdobione herbami ocieplały wystrój. Na ścianach wisiało 5 stiukowych medalionów i tyle samo herbów. Obecnie na sklepieniu widać tylko ślady po dawnym plafonie oraz dwie płaskorzeźby -popiersia słynnego kasztelana Warszyckiego w zbroi i z herbem w otoczeniu sztandarów. Główna bryła pałacu pochodzi z czasów budowy prowadzonej w l. 1602-1630 przez Wojciecha i Stanisława Padniewskich oraz Jerzego Zbaraskiego. Natomiast taras widokowy, kolumnady i zdobienia ścian to efekt przebudowy z l. 1731-1751 przeprowadzonej z inicjatywy Marii Sobieskiej.
Zespół pałacowo-parkowy tworzą: pałac z oficynami, bastionowe fortyfikacje, park, wozownia, Kurhan powstańców, fontanna, glorieta.
W 1570 r, dobra pilickie od Jana Pileckiego kupił Filip Padniewski dla swego brata, kasztelana oświęcimskiego Wojciecha, który rozpoczął budowę pałacu w Pilicy i w 1620 r. przeniósł się tu ze Smolenia. Budowla Padniewskiego mogła być zlokalizowana w miejscu wcześniejszego obiektu o nieznanej jeszcze funkcji. Odsłonięto jego fundamenty w czasie niedawno prowadzonych badań. Pałac Padniewskiego był budowany w stylu renesansowym. Budowę kontynuował kolejny właściciel, Jerzy Zbaraski. Z jego inicjatywy w pierwszej poł. XVII w. powstała w Pilicy budowla w kształcie włoskiej willi z arkadowym portykiem i największym w Polsce wnętrzem budowli tego typu. Po Zbaraskich właścicielem Pilicy został Konstanty Wiśniowiecki, później Warszycki.
Sam obiekt mieszkalny nie miał charakteru obronnego. W 1655 r. fortyfikację razem z willą zdobyły wojska szwedzkie, ale Warszycki wkrótce ją odebrał. Kolejna właścicielka Pilicy (1 poł. XVII w.), Maria z Wesselów królewiczowa Sobieska, żona króla Jana III rozpoczęła przebudowę pałacu. Dzieło to kontynuował jej bratanek, Teodor Wessel, który założył też 10-hekarowy park na wzór francuski. Kolejnych przeróbek dokonali w 1853 r. Christian August Moes i w 1876 r. - Leon Epstein. Ten ostatni obłożył część fortyfikacji wykładzinami z cegły i ozdobił eklektycznymi wieżyczkami. W latach 1906-1945 pałac należał do rodziny Arkuszewskich.
Tuż po wojnie mieścił się tu dom dziecka, a w latach 1957-1985 Państwowy Młodzieżowy Zakład Wychowawczy. Od 1985 r. trwa remont połączony z badaniami archeologicznymi przynoszącymi istotne odkrycia.