Pierwsza wzmianka o Sąpolnie jako wsi pochodzi z XIII w. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że już wtedy był tu kościół. Mówi o tym dokument krzyżacki z 1326 roku, w którym zapisano klauzulę potwierdzającą własność rycerską Sąpolna i Konarzyn Mirosławowi Konarskiemu i jego następcom - prawo patronatu kościelnego w ich dobrach.
W połowie XVI wieku Sąpolno staje się parafią samodzielną. Na przełomie XVI i XVII Konarscy przechodzą na protestantyzm i z tego powodu na około 30 lat kościołem zawiadują protestanci. Na początku 1600 roku spadkobiercy Sąpolna i Konarzyn powracają do wyznania katolickiego, a w 1617 arcybiskup Gembicki przyłącza Sąpolno do parafii konarzyńskiej. W roku 1685 we wsi powstaje nowa świątynia wybudowana przez Piotra Tuchołkę. Służyła ona wiernym do 1797 roku. W 1817 roku Kazimierz Żynda, zarządca dóbr konarzyńskich składa podanie do regencji kwidzyńskiej o zgodę na rozbiórkę opustoszałego kościoła. W 1846 roku ewangelicy mieszkający w Sąpolnie powołują własną parafię. W jej skład wchodziło Przechlewo i Koczała. W 1847 r. powstaje sala modlitw, przybywa proboszcz. Po upływie kolejnych 10 lat powstaje kościół. Parafia ewangelicka istniała do II wojny światowej. Wcześniej, bo w 1920 r. między Sąpolnem a Konarzynami powstaje granica polsko-niemiecka. Katolicy z Sąpolna do 1934 roku przynależą do przechlewskiej parafii katolickiej. W 1933 roku rusza budowa nowego kościoła katolickiego w Sąpolnie p.w. św. Wawrzyńca Męczennika, który spełnia rolę filialnego. Jego konsekracja odbywa się 6 maja 1934 roku. 19 maja 1951 roku kościół w Sąpolnie odrywa się od Przechlewa i wraz z okolicznymi miejscowościami staje się samodzielną parafią.
W latach 1972-1992 parafia należała do Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej, a od 25 marca 1992 wchodzi w skład Diecezji Pelplińskiej w Dekanacie Borzyszkowy.