Szkoła Podstawowa w Słupcu powstała na bazie byłej szkoły niemieckiej w dwupiętrowym, murowanym budynku wybudowanym w 1905 roku. W sierpniu 1945 roku pierwszym po wojnie kierownikiem szkoły został Stefan Wójcicki. Ale z rozpoczęciem roku szkolnego czekano do 1 października 1945 roku ze względu na brak dzieci. Do tego czasu do szkoły zgłosiło się 13 uczniów (klasa I liczyła 8 uczniów, klasa III-2, klasa IV-2, klasa V -1 ucznia) i zorganizowano naukę systemem klas łączonych. Dziesięć izb lekcyjnych, pokój nauczycielski, kancelaria, w suterenie mieszkanie woźnego, kotłownia, pomieszczenia gospodarcze, na poddaszu mieszkanie dla kierownika natomiast toalety dla uczniów i nauczycieli na podwórzu szkolnym – takie były ciężkie początki. Ponadto na terenie szkoły ogrodzonym drewnianym płotem mieścił się ogródek i boisko. Sprzęt szkolny jak ławki, stoły i krzesła, zdobywali i naprawiali sami nauczyciele wraz z kierownikiem. Podobnie było z pomocami naukowymi, z których większość była poniemiecka wymagająca naprawy. W kwietniu 1946 roku szkoła otrzymała pomoc materialną od Urzędu Tymczasowego Mienia Poniemieckiego. Kierownik zorganizował również zebrania rodzicielskie, na których podjęto uchwałę o opodatkowaniu rodziców na rzecz zakupu pomocy naukowych a dodatkowo organizowano zbiórki pieniędzy na cele oświatowe. Napływ dużej ilości Polaków do Słupca spowodował bardzo szybki wzrost liczby uczniów w szkole i w roku szkolnym 1949/1950 w szkole uczyło się już 334 uczniów. Oczywiście brakowało wykształconej kadry nauczycielskiej a uczniowie szkoły w pierwszych latach po wyzwoleniu to dzieci i młodzież o różnym poziomie intelektualnym i wiek uczniów w klasach początkowych był bardzo różny. Do klasy pierwszej uczęszczali uczniowie w wieku od 8 do 14 lat. Później było już tylko lepiej: stabilizacja, poprawa wyposażenia i pomocy naukowych, rozwój biblioteki i działalności pozalekcyjnej a co się z tym wszystkim wiąże coraz lepiej spełniane funkcje dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze. Ale jeszcze w latach 1955- 1970 nauka w szkole odbywała się na trzy zmiany, a w klasach było po około 50 uczniów mimo, że szkoła mieściła się w dwóch budynkach: przy ulicy Kłodzkiej -"Baza" oraz przy ul. Szkolnej. W 1970 roku nadano szkole imię Tadeusza Kościuszki, a 13 grudnia 1970 roku Kopalnia Węgla Kamiennego ,,Nowa Ruda", jako zakład opiekuńczy, ufundował placówce sztandar. 21 października 1982 roku zapadła decyzja o rozbudowie szkoły. A prace ukończono w 1992 roku oddając do użytku nowe izby lekcyjne i salę gimnastyczną. 1 marca 1993 roku szkoła dostała nowy sztandar a 7 października 1995 roku odbyła się na Górze Wszystkich Świętych uroczystość obchodów 50-lecia istnienia szkoły.

Mikrob