Dwupiętrowy budynek (także część niższa, jednopiętrowa) z wieżą widokową, zbudowano na planie prostokąta z dziedzińcem w środku. Wzniesiono go w 1849 r. przez Karola i Fryderyka Hennigów.

W 1892 roku majątek kupiła Pruska Komisja Kolonizacyjna która przeznaczyła na seminarium duchowne Ojców Ewangelistów. W okresie międzywojennym był tu zakład wychowawczy dla panien (Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP), następnie szkoła dla chłopców (Ojców Zgromadzenia Ducha Św.). Od roku 1925 w pałacu mieściła się Średnia Szkoła Rolnicza. W roku 1932 mieścił się w pałacu nowicjat Sióstr Zgromadzenia Pasterek od Opatrzności Bożej. W czasie okupacji było więzienie dla księży. Po wojnie, do 1958 roku Siostry Zgromadzenia Pasterek od Opatrzności Bożej prowadziły tu dom opieki. Od 1965 r. pałac był siedzibą Państwowego Domu Dziecka.

W roku 1984 w budynku umieszczono się szkołę i internat Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego.

Obecnie ma tu siedzibę Zespół Szkół im. Józefa Bema (szkoła podstawowa i gimnazjum).