Leon Plihal urodził się w Łodzi w 1867 roku. Pochodził z rodziny czeskich osadników, którzy przybyli do naszego miasta z Kutnej Hory. To właśnie Leon zapoczątkował karierę przemysłową swojej rodziny w Łodzi. W stosunkowo młodym wieku, bo mając 26 lat, dał się poznać jako przedsiębiorczy inwestor i zaradny człowiek. Zaczął od zakupu kilku placów ziemi z myślą o rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej. Już w 1893 roku przy ulicy zwanej Szosą (ob. Karolewska 38/40) założył farbiarnię, kotłownię i suszarnię. Na sąsiedniej działce (ob. Karolewska 44) postawił dom. Warto dodać, że w tym początkowym okresie działalności jego partnerem w interesach i wspólnikiem był Czech, Włodzimierz Matiatko. Spółka przetrwała cztery lata.

Jak podają źródła, w 1910 roku w fabryce Leona Plihala pracowało 52 robotników zatrudnionych przy farbowaniu przędzy wełnianej, wełny oraz bawełny. W następnym roku właściciel przeniósł swój zakład do nowych budynków mieszczących się przy dzisiejszej ul. Krzemienieckiej 2.
Działki pod ich zabudowę kupił w 1908 roku. Nieruchomości przy ulicy Karolewskiej Plihal sprzedał Stanisławowi Findeisenowi.

Dalszym etapem rozwojowym firmy Plihala była budowa przędzalni odpadkowej oraz założenie fabryki wyrobów trykotowych i dzianych. Produkcja w zakładach przynosiła zyski, przedsiębiorstwo cały czas rozwijało się, zwiększono także liczbę zatrudnionych. W zakładach zajmowano się głównie produkcją koszul, kalesonów i kufajek. Aż do 1939 roku w firmie farbowano, bielono i wykańczano wyroby własne, ale wykonywano też usługi zlecone.

Po zakończeniu I wojny światowej profil produkcji zmieniono i przestawiono się wyłącznie na wyrób trykotaży, a firmę nazwano "L. Plihal i S-ka Fabryka Wyrobów Trykotowych i Dzianych". Zatrudnienie wzrosło do 300 osób. Pod koniec lat 20. XX wieku w zakładach znajdowała się przędzalnia, farbiarnia, dziewiarnia, szwalnia, ale także bielarnia i wykończalnia. Oddziały te zapewniały cały cykl produkcyjny. Warto dodać, że Leon Plihal był członkiem Stowarzyszenia Fabrykantów i Kupców m. Łodzi.

W 1937 roku firmę przekształcono w spółkę akcyjną o nazwie "Przemysł Trykotowy i Dziany L. Plihal". W tym czasie nastąpił kolejny wzrost liczby zatrudnionych. Pracę znalazło tu ponad 500 osób. Produkcja obejmowała bieliznę trykotową damską i męską, odzież sportową, bieliznę dla niemowląt, wyroby dziane, kostiumy plażowe i kąpielowe. Asortyment obejmował również pończochy, rękawiczki, skarpetki, szaliki i pulowery. Firma posiadała sklepy w Łodzi (przy ul. Piotrkowskiej) i w Warszawie, a w wielu miastach w Polsce zakłady miały swoich przedstawicieli, m.in. w Gdańsku, Lwowie, Bydgoszczy, Przemyślu czy Katowicach. Cały czas poszerzano ofertę sprzedaży, dbano także o wysoką jakość wyrobów, czyli modnych w tym czasie trykotów.

W czasie II wojny światowej fabryka Leona Plihala nie zaprzestała produkcji. Po jej zakończeniu, jak większość łódzkich przedsiębiorstw została znacjonalizowana. Początkowo nosiła nazwę: Państwowe Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego nr 1. W 1952 roku zmieniona została na Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego im. W. Głażewskiego. Kolejne nazwy to Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego "Femina", a po przekształceniach własnościowych powstał tu Zakład Tekstylny "Femina" S.A.