Kościół św. Krzysztofa w Lubawce - Ulanowicach – rzymskokatolicki kościół filialny pod wezwaniem św. Krzysztofa w Lubawce. Znajduje się on w dzielnicy Ulanowice, znanej również pod nazwą Podlesie.

Kościół powstał na zlecenie opata krzeszowskiego Bernharda Rosy, jako miejsce pielgrzymkowe związane z kultem Czternastu Świętych Wspomożycieli. Pierwotny kościół wybudowany został przez Marcina Urbana w latach 1685 - 1687. Sanktuarium cieszyło się taką popularnością, że w 1723 roku opat Dominicus Geyer postanowił wznieść większy, murowany kościół, co też zostało zrealizowane przez Michaela Jentscha. Do zachowanej do dzisiaj świątyni dobudowano w latach 1790 - 1792 taras z kryptą św. Aleksego i kamienną balustradą. Co ciekawe, do kościoła prowadziła niegdyś droga oznaczona 14 kolumnami z posągami świętych, z czego zostały tylko trzy.



Dość skromne wyposażenie kościoła zostało wykonane głównie w stylu barokowym, a uzupełnia je kilka dziewiętnastowiecznych obrazów. Oprócz cyklu wizerunków Czternastu Wspomożycieli uwagę zwraca ołtarz główny, wykonany w 1690 roku przez krzeszowski warsztat Georga Schröttera. Pierwotnie nastawa ta służyła jako ołtarz boczny w kościele opackim w Krzeszowie, a do Podlesia trafiła w 1728 roku. Ołtarz ten łączy przedstawienie patronów kościoła z wizerunkiem Świętej Rodziny jako Trójcy Stworzonej. Ten sposób ukazywania Świętych Pomocników stał się później niezwykle popularny na Śląsku i był często naśladowany, jak chociażby w altarioli ołtarza głównego w kościele parafialnym Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim. Dziewiętnastowieczny obraz w centrum przedstawia pasterza, któremu w XV wieku na terenie należącym do cystersów w Langheim ukazali się Święci Pomocnicy, co zapoczątkowało kult Czternastu Wspomożycieli. Dwa ołtarze boczne zostały wykonane przez Antona Hoffmana w 1714 roku. W niszy w ścianie północnej uwagę zwraca figura Matki Bożej z Dzieciątkiem (1668 - 1669), najprawdopodobniej dłuta legnickiego rzeźbiarza Matthäusa Knotego. Nad wejściem głównym wiszą trzy małe obrazy wotywne z II połowy XVIII wieku. Drewniany strop z ciekawą dekoracją floralną powstał w 1723 roku. Na szafie w zakrystii stoją rzeźby św. Bernarda z Clairvaux i św. Benedykta autorstwa Schröttera. Na balustradzie tarasu w 1792 roku umieszczono wtórnie dwie kamienne rzeźby: św. Barbary i św. Katarzyny. Szczególną atrakcją kościoła jest zachowana krypta pod schodami, w której znajduje się naturalnej wielkości rzeźba św. Aleksego.

wikipedia (fantom)