Brak materiałów archiwalnych dotyczących powstania parafii domaradzkiej oraz znaczne przekszatałcenia kościoła w 2 poł. XIX w. utrudniają datowanie. Niewątpliwie jest to budowla średniowieczna, wykazująca wiele podobieństw do XV-wiecznych kościołów w Bliznem i Golcowej. Pochodzi najprawdopodobniej z 2 poł. XV w. Kościół konsekrowano dopiero w 1542 r., a w 1545 r. nastąpiło wznowienie fundacji kościoła przez Jana Dziaduskiego, bpa przemyskiego. W XVII w. kościół otoczono sobotami, dobudowano wieżę i ufundowano nowe wyposażenie. W XVIII w. w trakcie dwóch remontów położono kamienną posadzkę, wzniesiono prospekt organowy i wymieniono stolarkę okienną i drzwiową. Znaczącej przebudowie kościół uległ w 1878 r., kiedy to przedłużono nawę w kierunku zachodnim, obniżono stropy likwidując zaskrzynienia, ściany prezbiterium wyrównano do poziomu ścian nawy. Jednoprzestrzenne dotychczas wnętrze korpusu podzielono na trzy nawy. W 1887 r. kościół ozdobiono polichromią. W 1906 r. w trakcie kolejnej przebudowy rozebrano soboty, wzniesiono wieżyczkę na sygnaturkę oraz dobudowano kruchty. Opis z