starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0

Polska woj. opolskie Opole Dzielnica XII ul. Wrocławska Muzeum Wsi Opolskiej Dzwonnica słupowa z Antoniowa (kopia)

Lata 1981-1982 , Kopia dzwonnicy słupowej z Antoniowa. Źródło: Muzeum Wsi Opolskiej Opole-Bierkowice - Przewodnik 1982.

Skomentuj zdjęcie
Gandalf
Na stronie od 2015 sierpień
10 lat 7 miesięcy 26 dni
Dodane: 25 stycznia 2019, godz. 12:34:28
Źródło: inne
Rozmiar: 951px x 1500px
1 pobranie
198 odsłon
0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Gandalf
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zbudowano: XIX w.
Dzwonniczka z Antoniowa na Śląsku Opolskim zwana także dzwonkiem zmarłych. Dźwięk takich dzwonniczek oznajmiał o śmierci mieszkańca wsi.
Używane były także w czasie procesji i na Anioł Pański. Dzwonniczki te występowały głównie na tych wsiach, gdzie nie było kościoła.
Znajdująca się na terenie muzeum dzwonniczka jest kopią XIX-wiecznej dzwonniczki z Antoniowa.
W rozwidleniu słupa, przykrytego stożkowym daszkiem gontowym, znajduje się sygnaturka pochodząca z 1790 roku z Jastrzygowic.

Źródło:
Muzeum Wsi Opolskiej
więcej zdjęć (40)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1961
Dawniej: Poligon wojskowy
Zabytek: 284/92 z 28.01.1992

Powołanie Muzeum do życia miało miejsce dokładnie 14 listopada 1961 r. Muzeum utworzono jako instytucję naukowo-badawczą i oświatową, do zadań której należy w szczególności gromadzenie, konserwacja, naukowe opracowanie i udostępnianie zabytków kultury ludowej Śląska Opolskiego, ze szczególnym uwzględnieniem drewnianego budownictwa ludowego. Z założenia miało to być muzeum na wolnym powietrzu typu skansenowskiego. W kwietniu 1966r Muzeum uzyskało statut i pełną samodzielność jako jednostka autonomiczna o zasięgu regionalnym. Podporządkowana i finansowana początkowo przez Wojewódzką Radę Narodową, potem Urząd Wojewódzki, a obecnie Urząd Marszałkowski w Opolu.

Podwaliny pod Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu położył już w 1955 r.- Stanisław Bronicz, kierownik Działu Etnografii Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu, późniejszy pierwszy dyrektor opolskiego skansenu. Zapoczątkował on w latach 1956-58 wspólnie z Katedrą Etnografii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie penetracje i badania naukowe na Śląsku Opolskim, które doprowadziły do zebrania stosunkowo obfitego materiału dokumentacyjnego i opracowania listy ponad 20 obiektów zabytkowych, wytypowanych w pierwszej kolejności do przeniesienia na teren przyszłego muzeum.

W 1964 roku opracowane zostały „Założenia programowe MWO”, które zakładały docelowo przeniesienie na teren przyszłego muzeum ok. 70 obiektów małej i dużej architektury wiejskiej. W oparciu o te założenia powstał projekt zagospodarowania przestrzennego Muzeum Wsi Opolskiej. Przyznany dla Muzeum teren obejmował obszar 10 ha płaskiego, mało zadrzewionego dawnego poligonu wojskowego we wsi Bierkowice, ok. 6 km od centrum Opola. Teren ten kształtem zbliżony do kwadratu w dużym stopniu wpłynął na opracowany w 1967 r. projekt zagospodarowania przestrzennego muzeum oraz na jego obecny stan i ekspozycję.

Do realizacji zatwierdzono koncepcję takiego sytuowania przenoszonych obiektów, aby grupowały się one z jednej strony w zagrody reprezentatywne dla poszczególnych warstw społeczno-ekonomicznych, z drugiej strony – w większe zespoły przedstawiające subregiony Śląska Opolskiego. Przy wejściu usytuowano w większości obiekty z terenów lewobrzeżnych (południowych), w środku – obiekty z powiatu opolskiego, a od strony północnej – obiekty z terenów prawobrzeżnych (północnych) Śląska Opolskiego. Pierwszym obiektem postawionym na terenie Muzeum w 1967 r. był mały spichlerz pochodzący ze wsi Sternalice z powiatu oleskiego. Otwarcie muzeum dla zwiedzających nastąpiło 23 września 1970 r.


ul. Wrocławska
więcej zdjęć (1207)