Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Koziny › al. Włókniarzy › Willa letniskowa Poznańskiego |
1937 , Drewniana willa I. K. Poznańskiego (z Bedeker Łódzki - na zasadzie wymiany)
Skomentuj zdjęcie
Michał. K
+1 głosów:1  To fot. Wł. Pfeiffera , a żył do roku 1941 , czyli to będą lata 30 XX w. 2023-02-12 09:19:49 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 2 miesiące 1 dzień |
Dodane: 26 stycznia 2019, godz. 23:35:47
Aktualizacja: 4 stycznia 2025, godz. 17:38:14
Źródło: Archiwum Państwowe w Łodzi
Autor: Włodzimierz Pfeiffer ... więcej (676)
Rozmiar: 3189px x 2206px
41 pobrań 3602 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zeto
Obiekty widoczne na zdjęciu
Willa letniskowa Poznańskiego
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1888
Zlikwidowano: 1998
Letni pałac Poznańskiego – drewniana rezydencja fabrykancka z końca XIX w. przy al. Włókniarzy 196 w Łodzi, istniejąca do 1998.
Od połowy XIX w. na ponownie wykarczowanym obszarze Kozin zakładane były sady i ogrody warzywne. Bliskość lasu sprzyjała rekreacji. W latach 80. fabrykant Izrael Poznański nabył grunty przy ul. Srebrzyńskiej i wybudował dużą drewnianą willę.
Drewniany pałac służył następnie dzieciom pracowników zakładu Poznańskiego jako miejsce letnich kolonii. Po II wojnie światowej obiekt został zaadaptowany na mieszkania.
Budynek spłonął zimą 1998. Jego pozostałości zostały rozebrane na początku XXI w.
Źródło:
Ąutorzy:
Od połowy XIX w. na ponownie wykarczowanym obszarze Kozin zakładane były sady i ogrody warzywne. Bliskość lasu sprzyjała rekreacji. W latach 80. fabrykant Izrael Poznański nabył grunty przy ul. Srebrzyńskiej i wybudował dużą drewnianą willę.
Drewniany pałac służył następnie dzieciom pracowników zakładu Poznańskiego jako miejsce letnich kolonii. Po II wojnie światowej obiekt został zaadaptowany na mieszkania.
Budynek spłonął zimą 1998. Jego pozostałości zostały rozebrane na początku XXI w.
Źródło:
Ąutorzy:
al. Włókniarzy
więcej zdjęć (464)
Dawniej: Towarowa (od al. Mickiewicza do Srebrzyńskiej), Letnia (od Srebrzyńskiej do Limanowskiego)
Aleja Włókniarzy jest jedną z najdłuższych ulic w Łodzi. Jest częścią drogi krajowej numer 1E75 . Zaczyna się od skrzyżowania z aleją Mickiewicza (estakada niedaleko Dworca Kaliskiego), a kończy na skrzyżowaniu (rondzie) z ulicą Zgierską. Jest częścią trasy łączącej północ z południem Łodzi. Przy tej alei znajduje się jeden z najważniejszych w Łodzi dworców kolejowych - Łódź-Kaliska. Przy skrzyżowaniu z ulicą Srebrzyńską (cmentarz na Ogrodowej) znajduje się Makro Cash and Carry. Cała aleja jest dwujezdniowa, a dodatkowo, na odcinku od al. Mickiewicza do ul. Limanowskiego (Rondo Korfantego) biegnie pomiędzy jezdniami torowisko tramwajowe.
Wikipedia.
Wikipedia.