ULICA CHEŁMIŃSKA
Jedna z niewielu ulic toruńskich, która od średniowiecza utrzymała z krótkimi przerwami swoją obecną nazwę (jedynie w latach 1806-1815 zwana była ulicą Augusta i od 1951 do 1989 r. ul. Dzierżyńskiego). Od początku ulica Chełmińska należała, obok Żeglarskiej, do najważniejszych ulic Torunia, tutaj bowiem brał początek szlak handlowy prowadzący do Chełmna i dalej nad Bałtyk. Od północy zamykała ją aż do lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia dobrze ufortyfikowana Brama Chełmińska. W XIV i XV w. ulicę zasiedlali głównie karczmarze, którzy obsługiwali podróżujących kupców i rzemieślników. Również w czasach nowożytnych funkcjonowało tu kilka hoteli, restauracji, kawiarni i winiarni. Niemal wszystkie gotyckie domy zostały jednak na ogół zmodernizowane i przebudowane, szczególnie w okresie baroku i ponownie w XIX w. Z dawnej zabudowy zachowały się dwie kamienice barokowe (nr 5 i 8) oraz budynek (nr 7) z barokowym portalem i sentencją "Memento Tubae Archangeli" z około 1650 r.
Równie interesujące są do (nr 14) z ładną fasadą frontową i tylną z XV w. oraz kamienica (nr 24) z fasadą klasycystyczną z drugiej połowy XIX w., ale z gotyckim układem wnętrz i barokowymi stropami.