Prosty, obszerny, piętrowy, składający się z korpusu głównego i skrzydła,z gankiem oryginalnie umieszczonym w miejscu połączenia obu części, dekorowanej raczej skromnie elementami nawiązującymi do różnych stylów: jońskie kolumny ganku, neogotyckie i neorenesansowe obramienia okien, gzymsy przypominające hurdycje – historyczne elementy budowli obronnych.. Obydwie części nakryte są dwuspadowymi dachami.

Dwór wybudowany został prawdopodobnie ok. 1817 roku dla Budziszewskich, jak informuje inskrypcja na wmurowanej od strony ogrodu tablicy, przebudowany i rozbudowany w drugiej połowie XIX wieku.

Sowiny w XVII wieku należały do Stanisława Zaremby-Jarczewskiego. W XVIII i XIX wieku były własnością Budziszewskich. W okresie międzywojennym gospodarował tu mąż Małgorzaty z Budziszewskich, Leszek Spława-Neyman, wygnaniec z polskiej Ukrainy, gdzie stracił rodzinny majątek.

W 1930 roku Sowiny były własnością Marii Budziszewskiej. W skład majątku wchodziły ziemie o powierzchni ponad 600 hektarów, okazałe zabudowania gospodarcze i gorzelnia. W połowie XIX wieku posiadłość słynęła z największego w powiecie rawickim, liczącego około 1000 sztuk, stada owiec.

W drugiej połowie XIX wieku uruchomiono w Sowinach dużą parową cegielnię. Na bazie lokalnego surowca produkowała ona cegły, dachówki i rurki drenarskie. Druga cegielnia powstała w okresie międzywojennym.

Źródło: